Thursday, November 10, 2016

ಕಾಡು ಮಲ್ಲಿಗೆ

ಕಾಡು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವೇ, ಎಲ್ಲರಿಷ್ಟದ ತಾವೇ
ಬಿಳಿಯ ಬಣ್ಣದೀ ತಣಿಸಿ ಕಂಗಳ
ದೃಷ್ಟಿಯಾಚೆಗೂ ಸೂಸಿ ಪರಿಮಳ
ದಾರಿಗುಂಟ ಕೊಡುವೆ ನೀನು ಖುಷಿಯ ಬಾಗಿನ
ಮಂದಹಾಸ ಮೂಡಲಿಕ್ಕೆ ನೀನೇ ಕಾರಣ


ಜೋಲು ಮೋರೆ ಹಾಕಿ ನಡೆದು
ಹೆಗಲ ಭಾರ ಮರಳಿ ನೆನೆದು
ಊರು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುತಿರುವ ನೊಂದ ಜೀವಕೆ
ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಡುವೆ ನೀನು ನಗೆಯ ಕಾಣಿಕೆ


ಹುಟ್ಟಿದೂರ ಅರಸಿ ಬಂದು
ನಿದ್ದೆಗೆಟ್ಟು ಸಾಗಿ ನಿಂದು
ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬಿಚ್ಚುತಿರಲು ನೆನಪಿನಂಗಣ
ಊರು ಬಂತು ಎನ್ನುತಿಹುದು ನಿನ್ನ ತೋರಣ 


ಸಾಲೆಗೆಂದು ಸೇರಿ ಬರುವ
ಕೇಕೆ ಹಾಕಿ ನಗುತಲಿರುವ
ಗೊಣ್ಣೆ ಸುರಿವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನೀನೆ ಆಟಿಕೆ
ಕಾಣದಂತೆ ಸೇರಿಬಿಡುವೆ ಅವರ ಬಳಗಕೆ


ವೇಲು ಸುತ್ತಿ ನಡೆಯುತಿರುವ
ನಿನ್ನ ನೋಡಿ ನಿಂತು ಬಿಡುವ
ಕಾಲೇಜಿನ ಜವ್ವನೆಗೆ ನಿತ್ಯ ಅಚ್ಚರಿ
ನಿಮ್ಮ ಹೀಗೆ ನೋಡುವುದೇ ಅವನ ದಿನಚರಿ


ಪೂಜೆ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಸೂಡಿ
ಸಂಜೆ ಭಜನೆ ಮೆಲ್ಲ ಹಾಡಿ
ಕಾಲಾಡಲು ಬರುವ ಹಿರೀಯತ್ತೆಯು
ನಿನ್ನಂಥಾ ಸೊಸೆಯೇ ಎನಗೆ ಬೇಕೆಂದಳು


ಪೇಟೆಗೆಲಸ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು
ಬೆಳದಿಂಗಳ ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡು
ರಾತ್ರಿಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಮಾರಾಯನು
ನಿನ್ನ ನೋಡಿ ನೆನೆವನೊಮ್ಮೆ ತನ್ನತಾಯನು



ಕಾಡು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವೇ, ಎಲ್ಲರಿಷ್ಟದ ತಾವೇ
ಬಿಳಿಯ ಬಣ್ಣದೀ ತಣಿಸಿ ಕಂಗಳ
ದೃಷ್ಟಿಯಾಚೆಗೂ ಸೂಸಿ ಪರಿಮಳ
ದಾರಿಗುಂಟ ಕೊಡುವೆ ನೀನು ಖುಷಿಯ ಬಾಗಿನ
ಮಂದಹಾಸ ಮೂಡಲಿಕ್ಕೆ ನೀನೇ ಕಾರಣ


-ಚಿನ್ಮಯ
10/11/2016

Monday, June 13, 2016

ಕನ್ನಡ ದೇವದಾಸ (Part-2)

ಕನ್ನಡ ದೇವದಾಸ ತೂರಾಡುತ್ತ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ
ಚಂದ್ರಮುಖಿಯ ನೆನೆ-ನೆನೆಯುತ್ತಾ
ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲಗಳನೂ ಮುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದಾನೆ
ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿದೆ
ಕೂದಲು ಗೆದರಿದೆ
ಬಟ್ಟೆಯಂತೂ ಗಬ್ಬು ಗಬ್ಬಾಗಿದೆ

ಆತನೇನೂ ಕುಡಿದಿಲ್ಲ
ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲ ಯಾವಳದೋ ಮನೆಯಲ್ಲಿ
ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ

ಎಲ್ಲಿದ್ದ?
ಮೇಳದಲ್ಲಿದ್ದ.

ಊರಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಳದವರ ಜೊತೆ
ಮೂರೂ ದಿನ ಕ್ಯಾಂಪು ಹಾಕಿದ್ದ
ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ಕಣ್ಣೆದುರೇ
ರಾಜ ಮಹಾರಾಜರ ಒಡ್ಡೋಲಗ
ಸಿಕ್ಕಷ್ಟು ಸಮಯ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ತೆರೆದರೆ
ಮತ್ತೆ ಚೌಕಿಮನೆಯ ಸಹವಾಸ
ಅಷ್ಟೂ ದಿನ ಭಾಗವತರ ಪಕ್ಕ ಕೂತು
ಶ್ರುತಿ ಹಿಡಿದು ಪೀಯನ್ನು ಗುಂಡಿ ಒತ್ತುತ್ತಿದ್ದ
ಪಾಂಡವ-ಕೌರವ,
ರಾಮ-ರಾವಣ
ದೇವೇಂದ್ರರ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ
ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ

ಯಾಕೆ?

ಈಗಿನ ಕಾಲದ ಯುವಕರಂತೆ
ದೇವದಾಸನಿಗೂ ಬೇಗ ನಿದ್ದೆ ಹತ್ತುವುದಿಲ್ಲ
ನಿನ್ನೆಯ ದಿನ ಮಲಗಿ ಇವತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಏಳುವುದು
ಈತನಿಗೀಗ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ
ಕತ್ತಲಾಯಿತೆಂದರೆ ಪಾರ್ವತಿಯ ಮುಖಚರ್ಯೆ
ಕಣ್ಣೆದುರು ಹರಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ
ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಆಕೆಯ ಮುದ್ದು ಮಾತುಗಳು
ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಗುಯ್ಯಂ ಗುಟ್ಟಿ
ತಲೆ ಹನ್ನೆರೆಡಾಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ

ಹಗಲೆಲ್ಲ ಹೇಗೋ ಕಳೆಯುವ ದೇವದಾಸನಿಗೆ
ರಾತ್ರಿ ಬಂತೆಂದರೆ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ
ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಪಾರ್ವತಿಯ ನೆನಪಾಗಿ
ಮೈ ಕಾವೇರುತ್ತದೆ
ದಿನ ಕಳೆದಂತೆ ಮೈ ಕಾವು ಕೆಚ್ಚಾಗಿ
ಮನಸೆಲ್ಲಾ ಹುಚ್ಚಾಗಿ
ಜ್ವರಬಂದು ಎರಡೂ ಕಾಲು
ಚಂದ್ರಮುಖಿಯ ಹುಡುಕ ಹೊರಡುತ್ತದೆ

ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಆಟದ ಚೌಕಿ
ಬಣ್ಣ ವಸ್ತ್ರ ಗೆಜ್ಜೆ
ಕೀಚಕ ದುರ್ಯೋಧನ
ಭಾಗವತರ ಪದ್ಯ
ಇದೇ ಕನ್ನಡ ದೇವದಾಸನ
ಚಂದ್ರಮುಖಿ ಸಾಂಗತ್ಯ
ಎದೆಯ ಬಡಿತವ ನಡುಗಿಸಿ
ಹುಲುಮಾನವ ನೀನೆಂದು ಅಣಕಿಸುವ
ಚಂಡೆಯ ಸದ್ದು
ಟಂಟರ್ ಟಂಟರ್ ಟಂಟರ್ ಟಾ
ಟಂಟರ್ ಟಂಟರ್ ಟಂಟರ್ ಟಾ

ಆಹಾ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ
ಮೈ ಜ್ವರವೆಲ್ಲ ಮರೆಯುತ್ತದೆ
ಮೈ ತಣ್ಣಗಾಗಿರುತ್ತದೆ
ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ
ಮತ್ತೆ ಪಾರ್ವತಿಯ ಮುಖ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ

ಪಾರ್ವತಿ ದೇವದಾಸನ ಕೈ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾಳೆ
ಹೀಗ್ಯಾಕಾದೆ ಎಂದು ಕುಶಲ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾಳೆ
ನೀನಿಲ್ಲದೆ ನಾನಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕುರುಡು ನೊಣವೊಂದು
ಭುಜಕ್ಕೆ ಕಚ್ಚುತ್ತದೆ
ಅರ್ಧ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚರಾಗುತ್ತದೆ

ಅದೇ ಪ್ರಪಂಚ!
ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ಜಗಮಗಿಸಿದ ಭವ್ಯ ರಂಗಮಂಚ
ಈಗ ಎಲ್ಲ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿಯಾಗಿದೆ
ಟ್ಯೂಬ್ ಲೈಟಿಗೆಂದು ಕಟ್ಟಿದ ವೈರು
ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ತಾನು ಜೋತಾಡುತ್ತಿದೆ
ಲಾಟಣ್ಣಿಗೆ ಹಾಕಿ ಚೆಲ್ಲಿದ ಸೀಮೆಎಣ್ಣೆಯ ಘಮ
ಇನ್ನೂ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಬರುತ್ತಿದೆ
ಹಣತೆಗೆಂದು ಹಚ್ಚಿದ ಬತ್ತಿ
ಅರ್ಧ ಸುಟ್ಟು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿದೆ
ಚೆಲ್ಲಿದ ಮಂಡಕ್ಕಿ
ಹರಿದು ಬಿದ್ದ ಹಿಂಪರದೆ
ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಹರಕು ಚಾದರ
ನಿನ್ನೆಯ ವೈಭವವನೆಲ್ಲ ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ
ಬದುಕೊಂದು ಭ್ರಮೆಯೆನಿಸುತ್ತದೆ

ಎದ್ದು ಊರ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ
ನಿದ್ದೆಗೆಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ಓಲಾಡುತ್ತಾನೆ
ಹಸಿವಿನಿಂದ ತೂರಾಡುತ್ತಾನೆ
ಆಪ್ತೇಷ್ಟರಿಂದ ಬೈಸಿಕೊಂಡು ಹಗುರಾಗಲು
ಮನೆಯ ದಾರಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾನೆ
ಮತ್ತೆ ಜ್ವರ ಬರುವವರೆಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾನೆ

ಕಥೆ ಮುಂದುವರೆಯಬಹುದು

-ಚಿನ್ಮಯ (13/6/16)

Sunday, June 12, 2016

ಕನ್ನಡ ದೇವದಾಸ (Part:1 )

ಕನ್ನಡ ದೇವದಾಸ ಕುಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ
ಹಾಡುತ್ತಾನೆ
ಯದ್ವಾ ತದ್ವಾ ಮಾತಾಡುತ್ತಾನೆ
ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಪದ್ಯ ಬರೆಯುತ್ತಾನೆ

ಕಾಲೇಜುನಲ್ಲೇಲ್ಲೋ ಸಿಕ್ಕಿದ ಪಾರ್ವತಿ
ಈಗ ಇವನ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡುವುದಿಲ್ಲ
ದೂರವಿರು ಎಂದು ಅಣ್ಣ-ಅಪ್ಪ-ಮಾವ
ಸಂಬಂಧಿಕರ್ಯಾರೂ ಆಕೆಯ ತಡೆದಿಲ್ಲ
ಬಹುಷಃ ಇವನೊಡನೆ
ಮಾತಾಡಲೇ ಬೇಕಾದದ್ದೇನೂ ಇಲ್ಲ
ಇವನ ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೇ ಹಲುಬಲು
ಆಕೆಗೆ ಮೊದಲಿಂದಲೂ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲ

ಮೊದಲೂ ಹೀಗೆಯಾ?
ಇಲ್ಲಿಲ್ಲ,

ಇಂಟರ್‍ವಲ್ಲಿಗೂ ಮುಂಚೆ ಮಾತಿತ್ತು
ಹಾವುಗಳು ಕೂಡುವಂತೆ ಮಾತಿನ ಬಳ್ಳಿ
ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿತ್ತು
ತಡರಾತ್ರಿಯಲಿ ಚಂದಿರನ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ
ನಿತ್ಯವೂ ಜೀವಂತ ಸ್ವಪ್ನಗಳ
ಬಂಗಾರದ ಮೊಟ್ಟೆ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು
ದೇವದಾಸ್-ಪಾರು
ನೆಕ್ಸ್ಟ್ ಜನರೇಷನ್ನಿನ ಲವ್ ಐಕಾನ್ ಆಗುವ
ಎಲ್ಲ ಲಕ್ಷಣ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು

ಯಾವುದೋ ಡ್ರೀಮ್ ಸಿಕ್ವೆನ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೇವದಾಸ
ಆಕೆಯ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮೆತ್ತಗೆ ಅದುಮಿದ
ಪಾಪದ ಪಾರ್ವತಿ ಭುಜಕ್ಕೆ ಒರಗಿದಳು
ಅಯ್ಯಯ್ಯೋ ಎಂದ ಪುಕ್ಕ ಭೂಪ
ಆಕೆ ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಕಚಕುಳಿಯಿಟ್ಟು
ಜೋಕು ಮಾಡಿದೆ ಎಂದ
ಆಕೆ ಕುಂತಲ್ಲಿಂದೆದ್ದಳು
ವಿಷಾದದ ನಗೆ ನಕ್ಕು ಹೊರಟುಬಿಟ್ಟಳು

ಅಷ್ಟೇ,
ಕರೆಂಟು ಹೋಯ್ತು ಮಾರಾಯ್ರೇ
ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರ ಗದ್ದಲ
ಬಾಯ ತುದಿಯಲ್ಲೇ ಅವ್ವ-ಅಕ್ಕನ ಬೈಗುಳ
ಫ್ಯಾನುಗಾಳಿ ನಿಂತು ಮೈತುಂಬ ಬೆವರು
ನಿಟ್ಟುಸಿರ ಜೊತೆ ಮಾಮೂಲಿ ತಿರಸ್ಕಾರ

ಚಾಲೂ ಆಯಿತು ಕೊನೆಗೂ ಕಥೆ
ಈಗ ದೇವದಾಸನೊಡನೆ ಪಾರ್ವತಿಯಿಲ್ಲ
ಆಕೆ ತನ್ನದೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ
ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಯಂತೆ ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದಾಳೆ
ಪುಟ್ಟ ಆಸೆಗಳ ಕೈ ಕಸೂತಿ ಹಾಕುತ್ತಾ
ಮನೆಮಗಳಾಗಿ ಓಡಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ

ದೇವದಾಸನೀಗ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ
ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಹುಡುಗಿಯ ನೆನಪಲ್ಲಿ ಪದ್ಯಗಳ ಬರೆದು
ಕನ್ನಡ ದೇವದಾಸನೆಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ

ಕಥೆ ಮುಂದುವರೆಯಬಹುದು....

-ಚಿನ್ಮಯ
(12/6/16)

Friday, June 10, 2016

ಎವರೆಸ್ಟ್ (ಮೂ: ಜಾನ್ ಕ್ರಾಕೌರ್, ಅ: ವಸುಧೇಂದ್ರ)

ಪರ್ವತ ಚಾರಣವನ್ನು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮಟ್ಟಿಗಿನ ಹುಚ್ಚು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ, ಎವರೆಸ್ಟ್ ಶಿಖರದ ಚಾರಣವನ್ನು ಹುಚ್ಚಿನ ಪರಮಾವಧಿ ಎನ್ನಬಹುದೇನೋ. ಅದೇ ಚಾರಣವನ್ನು ಸವಾಲು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ, ಎವರೆಸ್ಟ್ ಶಿಖರವನ್ನು ಯಕ್ಷಪ್ರಶ್ನೆ ಎನ್ನಬಹುದೇನೋ.
ಎವರೆಸ್ಟ್, ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಪರ್ವತಾರೋಹಿಗಳನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಸೆಳೆಯುವ ಮತ್ತು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೆದರಿಸುವ ಚಾರಣ ತಾಣ. ಅದನ್ನು ಹತ್ತಿ ಜೀವನದ ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದವರು ಕೆಲವರಾದರೆ, ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಕಾಡುವ ದುರಂತಗಳ ದುಃಸ್ವಪ್ನವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಬಂದವರು ಕೆಲವರು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಉಳಿದವರು ಮಾತನಾಡಬೇಕಷ್ಟೇ, ಅವರು ಮಾತ್ರ ಯಾವುದೋ ಹಿಮಗಡ್ಡೆಯಲ್ಲಿ ಖಾಯಂ ಆಗಿ ಮಲಗಿದ್ದಾರೆ.
ಪರಿಶ್ರಮ,ತೊಂದರೆ,ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ,ಹಣ ಇವುಗಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಏನೇ ಇರಲಿ, ಎವರೆಸ್ಟ್ ಚಾರಣವಂತೂ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಅದರ ಆ ಅನನ್ಯ ಅನುಭವ ಚಾರಣಿಗರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾದದ್ದಾದರೂ, ಆ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಥ್ರಿಲ್ ಅನ್ನು ಚೂರೇ ಚೂರಾದರೂ ಅನುಭವಿಸಬೇಕೆಂದರೆ ಜಾನ್ ಕ್ರಾಕೌರ್ ಅವರು ಬರೆದ ವಸುಧೇಂದ್ರ ಅವರು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅನುವಾದಿಸಿದ 'ಎವರೆಸ್ಟ್' ಕೃತಿಯನ್ನು (ಇಂಟು ಥಿನ್ ಏರ್ ) ಓದಬಹುದು.
1996ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಚಾರಣದ ಕುರಿತಾದ ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಚಾರಣದ ಬಗೆಗಿನ ಅನುಭವಗಳಿದೆ, ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಕೌಶಲ್ಯಗಳ ಬಗೆಗಿನ ವಿಚಾರಗಳಿದೆ, ಎವರೆಸ್ಟ್ ಬಗೆಗಿನ ಚಂದದ ಮಾಹಿತಿ ಇದೆ, ಚಾರಣದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಜನರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಮರ್ಶೆಯಿದೆ, ಮೂರ್ನಾಕು ತಿಂಗಳು ಜೊತೆಗಿದ್ದವರ ಬಗೆಗಿನ ಸ್ನೇಹ-ಸಂಬಂಧಗಳ ಲಹರಿಯಿದೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತಾರೋಹಿಗಳ ಸಾಹಸಗಾಥೆಯಿದೆ, ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವರ ವಿಷಾದದ ಕಥೆಯಿದೆ, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲೂ ಕಾಡುವ ಅಪರಾಧಿಭಾವದ ಒಳನೋಟವಿದೆ.
ಬಹುಷಃ ಎಕ್ಸಾಮಿನಲ್ಲಿ ಪಾಸು ಫೇಲು ಎಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸುವಷ್ಟೇ ಸರಳವಾಗಿ ಎವರೆಸ್ಟ್ ಹತ್ತಿದವರು ಮತ್ತು ಹತ್ತಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಸೋತವರು ಎಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸುವುದು ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಓದಿದ ಬಳಿಕ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಚಾರಣದ ಹಿಂದೆಯೂ ಅವರದೇ ಆದ ಕಾರಣವಿದೆ. ಅವರದ್ದೇ ಆದ ಗುರಿಗಳಿದೆ. ಒಂದಿಷ್ಟು ಹುಚ್ಚುತನಗಳಿದೆ, ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗಳಿದೆ, ಜೊತೆಗೆ ಅಪೂರ್ವವಾದ ತ್ಯಾಗವೂ ಇದೆ.

ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಗಳು,ಶೇರ್ಪಾಗಳು,ಅವರ ವ್ಯವಹಾರ,ಹಣ, ಕ್ಯಾಂಪು, ಎಜೆನ್ಸಿ, ಪೈಪೋಟಿ, ಶೇರ್ಪಾಗಳ ವಿಚಿತ್ರ ನಂಬಿಕೆಗಳು ಓದುಗರೆದುರು ಹೊಸದೊಂದು ಸಾಂಸ್ಕøತಿಕ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಖಂಡಿತಾ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಕೃತಿಯ ವೈಪರಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಸತ್ತು ಹೋದವರು ಕೆಲವರಾದರೆ, ಸೂಕ್ತ ಸಂವಹನದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಸತ್ತವರು ಕೆಲವರು. ಅನಾರೋಗ್ಯವನ್ನು ಅಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಿ ಯಾವುದೋ ಜಿದ್ದಿಗೆ ಹತ್ತಿ ದೇಹ ಕೈಕೊಟ್ಟವರು, ಶೋಕಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಸತ್ತವರು, ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದವರು, ಸ್ವಾಮಿ ನಿಷ್ಠೆ ಪರಿಪಾಲನೆಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದವರು, ಕರ್ತವ್ಯಪಾಲನೆಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟವರು ಹೀಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನ ಸಂಕೀರ್ಣ ಮುಖಗಳ ಪರಿಚಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಪುಸ್ತಕದ ಬರವಣಿಗೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾನೇನೂ ಮಾತನಾಡಲಾರೆ. ಪುಸ್ತಕದ ಕನ್ನಡ ಚೆಂದವಾಗಿದೆ. 'ಹಿಮಕುಳಿ'ಯಂಥಹ ಕನ್ನಡ ಪದಗಳ ಬಳಕೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು. ಅಗತ್ಯವಿರುವೆಡೆ ಆಂಗ್ಲಭಾಷಾ ಪದಗಳನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಇಟ್ಟಿದ್ದು ಮೂಲಪುಸ್ತಕದ ಫೀಲ್ಗೆ ಹತ್ತಿರವೆನ್ನಿಸಿತು.
ಪುಸ್ತಕ ಓದಿ ಅವತ್ತೆ ಬರೆಯಬೇಕೆಂದಿದ್ದನ್ನು ಬೇಕಂತಲೇ ತಡೆಹಿಡಿದು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದನ್ನು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ್ದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ. ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ರಾಬ್ ಹಾಲ್, ಆಂಡಿ, ಸ್ಕಾಟ್, ಡಹ್ಗ್, ಫಿಷರ್,ಬೊಕ್ರೀವ್ ಮುಂತಾದ ಹಲವು ಹೆಸರುಗಳಿದೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಬಳಿಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ಪುಸ್ತಕ ಓದುತ್ತಾ ಕಣ್ಣೆದುರು ಹರಡಿದ ಹಿಮಾಲಯದ ಚಂದದ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿದೆ.
ಮತ್ತು
ನಾನೂರು ಚಿಲ್ಲರೆ ಅಡಿ ಮೇಲೆ ಇದ್ದವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಾಗದ್ದಕ್ಕೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಅಪರಾಧಿ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಜಾನ್ ಕ್ರಾಕೌರ್ನ ಮನದಾಳದ ಮಾತುಗಳು ವಾರದಾಟಿದರೂ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ.
ಧನ್ಯವಾದಗಳು ವಸುಧೇಂದ್ರ ಸರ್ ಚಂದದ ಪುಸ್ತಕಕ್ಕೆ, ಹಿಮಾಲಯವೆನ್ನುವ ಅದ್ಭುತ ಪ್ರಪಂಚದ ತುಣುಕನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ.
-ಚಿನ್ಮಯ

Friday, February 26, 2016

ಬೂರ್ಗಳುವು

ನೇಗಲಬಾವಿಯ ನವತರುಣರೆಲ್ಲಾ ಆಗಷ್ಟೇ ಕಾನಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಕೇಟು ಮ್ಯಾಚು ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು  ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಿದ್ದರು.

ಸೋಲು-ಗೆಲುವು,ರನ್ನು,ರನ್ನೌಟುಗಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಬೇಜಾರಾಗಿ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಿ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಸಡನ್ನಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ ಹೆಡೆಯೆತ್ತುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ ಬೂರ್ಗಳುವಿನ  ವಿಚಾರ ಕುಡಿಮೀಸೆ ಪೋರನೊಬ್ಬನಿಂದ  ಚರ್ಚೆಗೆ ಬಂತು.


ದೀಪಾವಳಿಗೆ ಇನ್ನೇನು ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟೇ ದಿನಗಳು ಬಾಕಿ ಉಳಿದಿರುವಾಗ ಈ ಕಾರ್ಯವು ಶಾಸ್ತ್ರಸಮ್ಮತವೂ ಹೌದೆನ್ನಿಸಿ ಪುಂಡರ ಪಡೆಯಲ್ಲೊಂದು ಯುಧ್ದೋನ್ಮಾದ ಮೂಡಿತು;ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಚರ್ಚೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು.


ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಕದಿಯುವುದು,ಅಡಿಕೆಕೊನೆ ಇಳಿಸುವುದು ಮುಂತಾದ ಹಳೆಯ ಬೂರಸಲು ಐಡಿಯಾಗಳೆಲ್ಲ ಮುಗಿದು,ಸೈಕಲ್ಲಿನ ಹವಾತೆಗೆದು ಡೈನಮೋ ಕದಿಯುವವರೆಗಿನ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಯೋಚನೆಗಳು ಬಂದವಾದರೂ ಪರಿಣಾಮ ಮಿತಿಮೀರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದ್ದುದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಮೀಸೆ ಬರುವವರೆಗೆ ಮುಂದೂಡಲಾಯಿತು.


ಹೀಗೆ ಅದೂ ಇದೂ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಜರೀಪೇಟದ ಶಂಭುಲಿಂಗ ಹೆಗಡೆಯವರ ಮನೆಯ ದ್ರಾಕ್ಷಿಬಳ್ಳಿಯ  ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಬಂತು.


ಬ್ಯಾಣದಲ್ಲಿ ಒನ್  ಪುಟಕಿ ಕ್ಯಾಚ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟಾಡಲು ಬಿಡದ ಹೆಗಡೆಯವರ ಮೇಲಿನ ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದಲೂ,ಅವರ ಮಗನಾದ ವೈಜಯಂತನು ಊರಿನ ಪುಟಗೋಸಿ ಪ್ರಮುಖರಾದ ತಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮಾತನ್ನು ಸಾಕಷ್ಟು ಬಾರಿ ಉಪೇಕ್ಷಿಸಿದ್ದರಿಂದಲೂ ಮತ್ತು ಆ ದ್ರಾಕ್ಷಿಬಳ್ಳಿ ಊರಿನವರ ಗಮನವನ್ನು ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಸೆಳೆದುದ್ದರಿಂದಲೂ ಕದ್ದರೆ ಅದನ್ನೇ ಕದಿಯಬೇಕೆಂಬುದು ಏಕ್ದಂ ತೀರ್ಮಾನವಾಯಿತು.


ಆದರೆ ಊರಪ್ರಮುಖರಾದ ಹೆಗಡೆಯವರ ಮೇಲಿನ ಹೆದರಿಕೆಯಿಂದಲೂ,ಅವರ ಮನೆಯ ಮಾಲು ಕದ್ದರೆ ಅಪ್ಪನ ಬೆಲ್ಟು,ಬರ್ಲುಗಳಿಂದ ಯಾಥಾವತ್ ಛಡಿ ಬೀಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದ್ದುದ್ದರಿಂದಲೂ ಈ ಯೋಚನೆಯನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸಲು ಇದ್ದ ಹತ್ತು ಹನ್ನೆರಡು ಜನರ ಸಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಜನ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅದು ಇದು ನೆವ ಹೇಳಿ ತಣ್ಣಗೆ ಜಾರಿಕೊಂಡರು. 


ತಮ್ಮ ಬೇಳೆಬೆಯ್ಯದೆಂದು ಇನ್ನಿಬ್ಬರೂ ಜಾರಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿ ಅಂತೂ ಉಳಿದ ನಾಲ್ಕು ಜನ ಈ ಸತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಂಗವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುವುದೆಂದು ತೀರ್ಮಾನವಾಯಿತು.


ಬೂರುಗಳುವು,ದೀಪಾವಳಿಯ ಮುನ್ನಾಣದಿನದ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಊರುಮನೆಯವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗದಂತೆ ಮನೆಯ ಅಂಗಳ,ಹಿತ್ತಿಲು,ಗೆದ್ದೆ,ತೋಟಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಮೋಜಿಗಾಗಿ ಊರಿನ ಯುವಕರು ಕದಿಯುವ,ತಲತಲಾಂತರಗಳಿಂದಲೂ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದ ಪದ್ಧತಿಯಾಗಿತ್ತು.


ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಕದಿಯಲು ಹೊರಟ ಸಾಹಸಿಗಳನ್ನು ಮಾಲಿಕರೇನಾದರೂ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಂಡರೆ, ಕಳ್ಳರು ಕದ್ದ ಮಾಲನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬೇಕಾದದ್ದು ನಿಯಮವಾಗಿತ್ತು.  


ಇಂತಹ ಕಿತಾಪತಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ  ಊರಾವರಿ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಹಿರೀಕರು ದೊಡ್ಡಹಬ್ಬದ ಹಿಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮನೆಯ ಹೊರಗೆ ಯಾವಗಲೂ ಒಂದು ಕಣ್ಣಿಟ್ಟಿರುತ್ತಿದ್ದರು.


ಕಿರಿಯರು ಅವರ ಕಣ್ಣು ತಪ್ಪಿಸಲು ಕುನ್ನಿ-ಕಿರುಬನ ಕೂಗಿನ ನಾಟಕವಾಡುವುದೂ,ಮನೆಯ ಮಾಡಿಗೆ ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆದು ಅವರನ್ನು ದಿಕ್ಕುತಪ್ಪಿಸುವುದೂ ಸಹ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು.



ಇತ್ತ ಹೆಗಡೆಯವರ ಮನೆ ಹಿತ್ತಲಿಗೆ ಹೋಗುವ  ದಾರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಲೆಂದು ನಾಲ್ವರೂ ತನ್ಮಯತೆಯಿಂದ ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿ ,ಅದಾಗಲೇ ಹಲವು ಬ್ಯಾಣ,ಗೆದ್ದೆಗಳಿಗೆ ಕಳ್ಳದಾರಿ ಹುಡುಕಿರುವ ಕಳ್ಳಶೀನ ಅಥವಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸನು ಗೊಬ್ಬರಗಿಡದ ಸಂದಿಯಿಂದ ಕುನ್ನಿಗಳು ಓಡಾಡುವ ಸಂದಿಯೊಂದನ್ನು ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟನು .


ಅಲ್ಲಿ ಬೇಲಿಯಗುಂಟ ಹೊರಬದಿಯಲ್ಲಿ ತೋಡಿದ್ದ ಕಾಲುವೆಯನ್ನು ಜಿಗಿಯುತ್ತಲೇ ಚಳ್ಳೆಮರದ ಹೆರೆಯೊಂದನ್ನು ಆಧಾರಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು,

ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಎರಡು ಕೈ ಬಿಟ್ಟು ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾ ಎರಡು ಹೆಜ್ಜೆ ಬಲಕ್ಕೆ ದಾಟಿದರೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಮುಳ್ಳು ಸರಿಸಿ,ಗೊಬ್ಬರ ಗಿಡದ ಸಂದಿಯಲ್ಲಿ ಒಳಕ್ಕೆ ನುಸುಳಿ ಹಿತ್ತಲಿಗೆ ಗುದುಕಬಹುದೆಂದು ಪ್ಲಾನು ಮಾಡಿದರು.


ಅಲ್ಲದೇ ನೇರವಾಗಿ ಹಿತ್ತಲಿಗೆ ಕಡಗಲ ಮರದ ಮೂಲಕ ಹೋದರೆ ಬಚ್ಚಲು ಮನೆಯ ಹಿಂಬದಿಯಲ್ಲಿ ಮೂತ್ರಮಾಡಲು ಯಾರ್ಯಾದರೂ ಬಂದವರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ತಾವು ಕಾಣಸಿಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದ್ದುದ್ದರಿಂದ,ಗೊಬ್ಬರಗಿಡದ ಸಂದಿಯಲ್ಲೇ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ನೀರುಟಾಕಿಯ ಹತ್ತಿರದ ಸಣ್ಣದಿಬ್ಬದ ಹತ್ತಿರ ಕೂರುವುದೆಂದೂ,ಅದರ ಹತ್ತಿರವೇ ಎಲ್ಲೋ ದ್ರಾಕ್ಷಿ ಬಳ್ಳಿ ಬರುವುದರಿಂದ ಕಲ್ಲುಹಾಸಿನ ಮೇಲೆ ತೆವಳಿ ಕೈಯ್ಯಾಡಿಸಿದರೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುವುದೆಂದೂ ಠರಾವು ಪಾಸುಮಾಡಲಾಯಿತು.



ಮುಂದೆ  ಕದ್ದಮಾಲಿನೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ನೀರಿಲ್ಲದ ಕಲ್ಲುಕಟ್ಟಿನ ಕಾಲುವೆಯ ಮೂಲಕ ಸಾಗಿ ,ದೊಡ್ಡ ಹೊಳೆ ಸೇರಿ ,ಮುಂದೆ ಹೊಳೆಗೆ ಬಿದ್ದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟು ಬಾಲು ಹೆಕ್ಕುವ ಮಾಮೂಲಿ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಮೇಲೇರಿ,ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮನೆಯದಾರಿ ಹಿಡಿಯುವುದೆಂದು ಎಣಿಸಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಟ್ಟರು.


ಇಷ್ಟೇಲ್ಲಾ ಆದಮೇಲೆ ಇನ್ನು ತಡೆಯುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ ಎನಿಸಿ ಊರಿನ ಕತ್ರಿ ಕಂಡಕೂಡಲೇ ಲಗು-ಲಗು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದರು,ಬೆಳದಿಂಗಳ ಬೆಳಕಲ್ಲೇ ಕೈಸನ್ನೆ ಬಾಯಿ ಸನ್ನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಮ್ಮ ಪ್ನಾನನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನಾಲ್ವರೂ ಹಿತ್ತಲಹಿಂದೆ ಬಂದು ನಿಂತರು.

ನಿಗದಿಯಂತೆ ನಾಲ್ವರೂ ಸಂದಿ ಕಳ್ಳಸಂದಿ ನುಸಿದರಾದರೂ,ಮೊದಲನೇಯವನು ಬರುವಾಗ ಗಿಡ ಅಲ್ಲಾಡಿದ ಪರಿಣಾಮ ಅಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲೋ ಇದ್ದ ಚವಳಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಓಡಾಡಿ ಹಿಂದೆಬಂದವರ ಅಂಗಿ,ಇಜಾರ,ಚಡ್ಡಿ,ಬನಿಯನ್ನುಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಸೇರಿಕೊಂಡವು.



ಸಿಕ್ಕಸಿಕ್ಕಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ಅಪ್ಪಚ್ಚಿ ಮಾಡುತ್ತಾ,ಅದರಿಂದಾದ ವಾಸನೆಗೆ ಮುಖ ಕಿವಿಚುತ್ತಾ ಅಂತೂ ಮೂವರೂ ಮೊದಲವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಟ್ಯಾಂಕಿನ ಹಿಂದೆ ಕುಕ್ಕರು ಕುಂತರು.ಅಲ್ಲಿನ ಕಲ್ಲು ದಿಬ್ಬವೂ ಬೆಳದಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಂಡಿತು.



ಲೆಕ್ಕಮೀರಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ಸುಗಿಡವನ್ನು ಸರಿಸುತ್ತಾ,ಅವುಗಳಿಂದ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಉಣುಗುಗಳನ್ನು ಮೈಗೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಅಂತೂ ಕಲ್ಲು ದಿಬ್ಬಕ್ಕೆ ಒರಗಿಕೊಂಡು ಅಬ್ಬಾ ಎಂದು ಉಸಿರುಬಿಟ್ಟರು.


ಒಂದರಗಳಿಗೆ ಆದಮೇಲೆ ,ಶೀನ ನಾಗರಾಜನಿಗೆ ಕೈಸನ್ನೆಯಿಂದ "ಕಿಳ್ಳು" ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿ ,ದಿಬ್ಬ ಏರಿ ಕೈಯ್ಯಾಡಿಸಿದ ನಾಗರಾಜನಿಗೆ ಸಂಜೀವಿನಿ ಪರ್ವತವನ್ನೇ ಹೊಕ್ಕಹಾಗಾಯಿತು.



ಅಲ್ಲಿ ವೈಜಯಂತಿನ ಕಾರುಬಾರಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುಯಾವುದೋ ಬಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಹಬ್ಬಿಸಿದ್ದು,ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲಾ ಶಿಂಬೆ ಶಿಂಬೆಯಾಗಿತ್ತು.


ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಜನುಮದಲ್ಲೇ ದ್ರಾಕ್ಷಿಬಳ್ಳಿಯನ್ನೇ ನೋಡದ ಆತ ,ಅದೇ ಎದುರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕರೂ ಗುರುತಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು.


ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆತ ಕೆಳಗಿಳಿದು ವಾಪಸ್ಸು ಕಳ್ಳಶೀನನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಆತ ಪಿಸಿಪಿಸಿ ಮಾತಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕಿಳ್ಳು ಎಂದು ಅಜ್ನಾಪಿಸಿದನು.


ಆತ ಕೈಸನ್ನೆಯಲ್ಲಿ ಅದು ಯಾವುದು ತನಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ,ಹಿತ್ತಿಲ ಬಾಗಿಲ ಮಿಡಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿದ ಸರಪಣಿಯ ಸದ್ದಾಯಿತು..



ಹೋ ಯಾರೋ ಇತ್ತ ಬರುತ್ತಿರುವರೆಂಬ ಸೂಚನೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಎಲ್ಲರೂ ದಿಗಿಲಾಗುತ್ತಲೇ,ಕಳ್ಳಸೀನ ಸ್ವಲ್ಪ ಭೋಳೆಶಂಕರನಾದ ಚಂಬುವಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಕಿತ್ಗಾ ಬಾ ಎಂದು ತಿವಿದು ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿಸಿದನು.



ಆತ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಆಂಜನೇಯನಂತೆ ಸಕಲ ಸಸ್ಯರಾಶಿಯನ್ನು ಬುಡುಗೂಡಿ ಕೈಲಿ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿ,ಎಲ್ಲರೂ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಕಾಲುವೆಗೆ ಇಳಿದರು.



ಹಳೇ ಮುದುಕಿಯರಂತೇ ಪೂರಾ ಬೆನ್ನು ಬಗ್ಗಿಕೊಂಡು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ನಾಕು ಹೆಜ್ಜೆ ನಡೆದ ಅವರಿಗೆ ಉಚ್ಚೆಯ ನಾತ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಭಾದಿಸಲಾಗಿ ಆ ಮನೆಯ ಕೆಂಪಮ್ಮ ಮುದುಕಿಗೆ ಅವ್ಯಾಹತವಾಗಿ ಬೈದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೇಗೋ ಮೂಗು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೊಳೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದರು.


ಕಾಲುವೆ-ಹೊಳೆಯನ್ನು ಕದ್ದು ನಡೆಯುವ ನಡುವೆಯೇ ಚಂಬುವಿಗೆ ಮೈ ಕೈ ಕೆರೆತ ಶುರುವಾಗಿ,ಬರುಬರುತ್ತಾ ಜಾಸ್ತಿ ಆಯಿತು.


ಆದರೆ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುತ್ತಾ ಕೂರುವ ಸಂದರ್ಭ ಅದಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಮಾತಾಡಿದರೆ ಮುತ್ತು ಬಿಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಪಾರ್ಟಿ ಅವನಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೆರೆಯುತ್ತಾ ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ  ಮಾಳದ ಹೆಜ್ಜೆಹಾಕತೊಡಗಿದ್ದನು.



ಇತ್ತ ಶುಕ್ರವಾರದ ಚಿತ್ರಮಂಜರಿಯಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದ ಅರೆನಗ್ನ ಹಾಡೊಂದಕ್ಕೆ ಬೈಯ್ಯುತ್ತಾ ,ಬೀಡಿ ಶೇದಲೆಂದು ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ ಶಂಭುಹೆಗಡೆಯವರಿಗೆ ಹೊಳೆಯಲ್ಲೇನೋ ಸಪ್ಪಳ ಕೇಳಿ ವಾಡಿಕೆಯಂತೆ  "ಯಾರ್ರಾ ಅದು...?" ಎಂದರು.


ಪಕ್ಕಾ ಖತರ್ನಾಕು ಕಳ್ಳರಾದ ಈ ಕನ್ನಡದ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲಾ ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ ಮೆತ್ತಗೆ ಅಲ್ಲೆ ಎಲ್ಲೋ ಗಪ್ಪಾಗಿ ಕೂರಲು,ಹೆಗಡೆಯವರು

 "ತಥ್...ಎಡಬಟ್ಟು ಕುನ್ನಿ.." 

ಎಂದು ಮೋಟು ಬೀಡಿಯನ್ನು ಎಸೆದು ಜಗುಲಿಗೇರಿದರು.


ಅಬ್ಬಾ ..ಬದುಕಿದೆಯಾ ಬಡಜೀವವೇ ಎಂದೆಣಿಸಿದ ಪುಂಡರು ಕಿಸಿಕಿಸಿ ನಕ್ಕು ಮತ್ತೆ ನಡೆಯತೊಡಗಿದರು.


ಕಾಲುಗಳು ನಿತ್ಯರೂಢಿಯಂತೆ ಅವರನ್ನು ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟು ಬಾಲು ಹೆಕ್ಕುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ,ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿಸಿಕೊಂಡವು.


ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಪೇಟೆಗೆಲ್ಲೋ ಹೋಗಿದ್ದ ವೈಜಯಂತನ ಪಿಟರ್ ಗಾಡಿಯ ಸದ್ದೂ ಕೇಳಲಾಗಿ,ಇನ್ನು ನಿಂತರೆ ಕೆಲಸ ಕೆಟ್ಟೀತು ಎಂದುಕೊಂಡು ಹಾಗೇ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಕೈಬೀಸಿ ಮರೆಯಾಗಿ,ಮನೆದಾರಿ ಹಿಡಿದರು.


ಮೊದಲು ಹೋಗಿದ್ದ ತನಗೆ ಮುಳ್ಳು ಚುಚ್ಚಿತು ಎಂದೂ ,ಅದಕ್ಕೆ ಶೀನನನ್ನೇ ಕಳಿಸಬೇಕಿತ್ತೆಂದೂ ನಾಗರಾಜ ಲೆಕ್ಕಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರೆ,ಆ ಹುಂಬ ಬಹಾದ್ದೂರ ಚಂಬು,ಯಾವ ಬಳ್ಳಿಕಿತ್ತನೋ ಏನು ಕಥೆಯೋ,ದ್ರಾಕ್ಷಿಬಳ್ಳಿ ನೋಡಿದರೆ ಚೆನಾಗಿತ್ತು ಎಂದುಕೊಂಡು ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಸರಗೋಲು  ತೆಗೆದು ಒಳಗೆ ಹೋದನು.



ಮರುದಿನ ಬೆಳಗಾಗಿ ಪದ್ಧತಿಯಂತೆ ಗುಡ್ಡೆಮೇಲೆ ಸೇರಿ ಹೈಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೊರಡಲು "ಕೂ" ಹಾಕಲಾಗಿ ಚಂಬುವೊಬ್ಬನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದವರೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟು ಸೇರಿದರು.

ಬಂದ ಹುಡುಗರಿಗೆಲ್ಳಾ ಕಿಸಿಕಿಸಿ ನಗೆಯಲ್ಲೇ ತಮ್ಮ ಸಾಹಸಗಾಥೆ ಹೇಳಿದ ನಾಗರಾಜ ,ಅಲ್ಲೇ ರಿಬ್ಬನ್ನು ವಾರೆಯಾಯಿತೆ ? ಎಂದು ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡ ವಾರಿಜಾಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ತನ್ನ ಮಹತ್ಸಾದನೆಯನ್ನು ಎದೆಯುಬ್ಬಿಸಿ ಹುಡುಗರಲ್ಲೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ.


ನಾಕು ನಾಕು ಬಾರಿ ಕೂ ಹಾಕಿ ಕೊನೆಗೆ "ನಾವ್ ಹೊಂಟ್ರೋ" ಎಂದು ಒಟ್ಟಾರೆ ಅರಚಿದರೂ ಚಂಬುಭಟ್ಟರು ಪಾದಬೆಳೆಸಲಿಲ್ಲವಾದುದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಅವರು ಹೈಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಗೈರಾಗುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿದ್ದುದ್ದರಿಂದ ಜಾಸ್ತಿ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದೇ ಉಳಿದವರು ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದರು.


ಆದರೆ ಇತ್ತ ಶೀನ ಮತ್ತು ನಾಗರಾಜನಿಗೆ ಈ ಹುಂಬ ಚಂಬುವೆಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುಕಡ್ಮೆ ಮಾಡಿ ಮನೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ವಿಷಯ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟನೋ ಅಥವಾ ದ್ರಾಕ್ಷಿಬಳ್ಳಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೆ ಕಾಣುವಂತೆ ಹುಗಿಸಿಟ್ಟನೋ , ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲಿ ಒದೆ ತಿನ್ನಿಸುವನೋ ಎಂದು ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಒಳಗೊಳಗೆ ಪುಕುಪುಕಿ ಶುರುವಾಯಿತು.


ಆದರೂ ಅವನು ಅಂಥವನಲ್ಲ ಎಂದು ತಮ್ಮ ಗೆಳೆಯನ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಟಾರು ರಸ್ತೆ ತಲುಪಿದರು.


ಅತ್ತಕಡೆಯಿಂದ ಶಂಭುಹೆಗಡೆಯವರ ಮನೆಯಾಳು ಪಕ್ಕು ಕಂಬಳಿಕೊಪ್ಪೆ ಸೂಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಾ ಅವರಿವರನ್ನು ಏನೋ ಕೇಳುತ್ತಾ ಇವರೆಡೆಯೇ ಬರುತ್ತಿದ್ದನು.


ಕಳ್ಳರಿಗೆಲ್ಲಾ ಅಲ್ಲಲ್ಲೇ ಪುಕುಪುಕಿ ಶುರುವಾದರೂ ಭಯಂಕರ ಧೈರ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾ ಅತ್ಯಂತ ಸಹಜರೀತಿಯಲ್ಲಿರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.


ಆತ ಬಾಯಿತುಂಬ ಕವಳದಲ್ಲೇ "ಏಯ್ ಹುಡುಗುರ್ಯಾ ,ರಾತ್ರಿ ಯಾರ್ನಾರು ಹೆಗ್ದೇರ್ ಮನೆ ಹಿತ್ಲ್ ಕೂಡೆ ನೋಡಿರೇನ್ರ್ಯಾ ? " ಎಂದ.


ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ತಮಗಿದು ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ಬೇಗ ಬೇಗ ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿ ಹೆಜ್ಜೆಹಾಕಿದರು.


ಅವರ ಹಿಂದಿನ ಪುಂಡ ಹುಡುಗರ ಗುಂಪು "ಇಲ್ಲಾ ..ಎಂತಕ್ಕೇ ?" ಎಂದು ದರ್ಪದಿಂದ ಕೇಳಲಾಗಿ ಆತ ತನ್ನ ಕೆಂಪು-ಕಪ್ಪು ಹಲ್ಲು ತೋರಿಸಿ "ಎಂತಿಲ್ಲ " ಎಂದು ನಕ್ಕು ಅವರನ್ನು ಪಾಸಾದನು.


ಸುಮ್ಮನಿರಲಾಗದ ಈ ಹುಡುಗರು "ಹ್ವಾ ..ಅವ್ರ ಮನೆ ಕೆಂಪಮ್ಮನ ತಲಿಗೆ ವಾಪಸ್ಸು ಕೂದಲು ಬಂತಂತೆ ಹೌದನಾ ??" ಎಂದು ಕೇಳಿ ಕೆಣಕಲಾಗಿ ಆತ ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ   ನಾಕು ಮಾರು ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದು  ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಪಿಳ್ಳೆಗಿಡದ ದಂಟು ಮುರಿದು ಇವರತ್ತ ಹಣಿದನು.


ಒಂದು ಸಲ ಓಡಿ ನಿಂತ ಗಂಡು ಹುಡುಗರು ಮತ್ತೆ ವಾಪಸ್ಸು ತಿರುಗಿ ಅವನತ್ತ ತಿರುಗಿ ಹೇ ಹೇ ಎಂದು ಕೇಕೆ ಹಾಕಿದ್ದು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಇವರತ್ತ ತಿರುಗಿ ನೋಡಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು. 


 ಹಂಗೂ ಹಿಂಗೂ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಮುಗಿಸಿ ವಾಪಸ್ಸು ಬಸ್ಸು ಪಾಸು ತೋರಿಸಿ ಕೆಳಗಿಳಿದ ಪುಂಡರ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಲೆಮನೆ ಹತ್ತಿರ ಒಂದಿಷ್ಟು ಜನಸೇರಿದ್ದೂ ,ಅದರಲ್ಲಿ ವೈಜಯಂತನ ಪಿಟರ್ ಗಾಡಿಯು ಇದ್ದಿದ್ದೂ ನೋಡಿ ಅಚ್ಚರಿಯಾಯಿತು.

ಪಾಪ ದ್ರಾಕ್ಷಿಬಳ್ಳಿ ಕಳುವಾಗಿದನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಪೇಚಾಡುತ್ತಿರುವನೇನೋ ಎಂದುಕೊಂಡು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದ ನಾಗರಾಜನ ತಂಡ ,ಅಲ್ಲಿನವರ ಮಾತುಕತೆಯ ಮಜಾತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲೆಂದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡತೊಡಗಿತು.


ಹವಾಯಿ ಚಪ್ಪಲ್ಲಿಯ ಉಂಗುಷ್ಟ ಕಳಚಿರುವಂತೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅದರ ಬಾರು ಕಿತ್ತು ಹೋಗಿರುವಂತೆ ,ಅದನ್ನು ವಾಪಸ್ಸು ತೂರಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ನಾಟಕವಾಡುತ್ತಾ ಅಲ್ಲೇ ನಿಧಾನವಾಗಿ  ಮಾತು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದರು.


ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ವೈಜಯಂತನು ದ್ರಾಕ್ಷಿ ಎನ್ನುತ್ತಲೇ ಇವರ ಕಿವಿ ನೆಟ್ಟಗಾಯಿತು.


 "ಅಲ್ಲೋ ಮಾರಾಯ..ಈ ಸುಡುಗಾಡು ದ್ರಾಕ್ಷೇ ಎಲ್ಲಾ ನಮ್ ಬದಿಗ್ ಆಗ್ ಬರೂದಿಲ್ಲಾ ನೋಡು"

 "ಮತ್ ಬಳ್ಳಿ ಆಗದೆ...ಇವತ್ ನಾಳೆ ಹಂಗೆ  ಕಾಯಿ ಬಿಡ್ತದೆ ನೋಡಾ ಅಂತಿದ್ಯಲಾ. ?" 

"ಇಲ್ವಾ ..ಸಾಯ್ಲಿ ಅದು..ಎಷ್ಟ್ ಗೊಬ್ರಾ ಮಣ್ಣೂ ನೀರು ಎಂತಾ ಸುಡುಗಾಡು ಹಾಕಿದ್ರೂ ಕಾಯಿ ಕಾಕೆ ಹಾಣ್ಣಿನ್ ಕಿಂತಾ ದೊಡ್ಡಕಾಗುದಿಲ್ಲಾ...ಆಗುದಿಲ್ಲಾ ಕಾಣ್ತದೆ ಅದು ಇಲ್ಲೆಲ್ಲಾ."

"ಮತ್ ಎಂತಾ ಮಾಡ್ತೆ ಅದ್ನಾ ?"

"ಕಡ್ದ್ ಹಾಕಿದ್ನಾ ಮೊನ್ನೆ ಅದ್ನಾ ..ತಲೆ ಚಿಟ್ ಹಿಡ್ದು...ಸುಮ್ನೆ ಎಸ್ಟ್ ವಾಗತಿ ಮಾಡಿದ್ರು ಅಷ್ಟೇಯಾ ಅದ್ಕೆ ಹೇಳಿ." 
ಎಂದು ವೈಜಯಂತ ಅಲ್ಲೇ ನಾಟಕ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹುಡುಗರ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಿದ
.
ಅರ್ರೇ..ಇದೆಂತಾ ಇದು ಎಂದುಕೊಂಡ ಹುಡುಗರ ಮಳ್ಳರಂತೆ ಸುಮ್ಮನೆ ದಾರಿಸಾಗಿಸಿಬಿಟ್ಟರು.

ಈಗ ನಾಗರಾಜ,ಶೀನರ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಹುಳಬಿಟ್ಟಂತಿತ್ತು..

ಒಂದೋ ನಿನ್ನೆ ದ್ರಾಕ್ಷಿ ಬಳ್ಳಿ ಕಳುವಾದ ಸುದ್ದಿ ಊರಿಗೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಮರ್ಯಾದಿ ಹೋಗಬಾರದೆಂದು ಈ ವೈಜಯಂತ ಗುಂಡು ಬಿಗಿಯುತ್ತಿರಬೇಕು..

ಇಲ್ಲಾ ನಿನ್ನೆ ಎಂತಾರೂ ಎಡವಟ್ಟಾಗಿರಬೇಕು..


ಏನೇ ಆದ್ರೂ ಮೊದಲು ಚಂಬುವನ್ನು ನೋಡಬೇಕು ,ಮೊದಲು ಆ ದ್ರಾಕ್ಷಿಬಳ್ಳಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ನೋಡಿ ಎಲ್ಲಾ ಖಾತರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದೆಣಿಸಿ ದಡದಡ ಒಳದಾರಿ ಹಿಡಿದರು.


ಇನ್ನೇನು ಊರು ಸಿಗಲು ಕೆಲವೇ ಹೆಜ್ಜೆ ಇದ್ದಾಗ , ತಿರುಮುರುಕಿಯ ಹತ್ತಿರ ಪಿಳ್ಳೆಮಟ್ಟಿಯ ಹಿಂದಿಂದ ಯಾರೋ

 "ನಾಗು ,ಶೀನು" ಎಂದು ಕರೆದಂತಾಯಿತು..


 "ಎಂತದಿದು?" ಎಂದುಕೊಂಡು ತಲಾಶೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ ಕಂಡಿದ್ದು ಚಂಬುಭಟ್ಟರ ಆಂಜನೇಯ ಅವತಾರ!


ಕೆನ್ನೆ,ಹಣೆ,ಗಲ್ಲ ಎಲ್ಲಾ ಊದಿಕೊಂಡು ಕೆಂಪುಕೆಂಪಾಗಿಯೂ,ತುಟಿ ದಪ್ಪದಪ್ಪವಾಗಿಯೂ,ಕಣ್ಣು ಅರೆಬರೆ ಕೆಂಪಾಗಿಯೂ,ಮೈ ಕೈ ಎಲ್ಲ ಕೆಂಪು ಕೆಂಪಾಗಿಯೂ ಕಂಡಿದ್ದ ಚಂಬು.

ಈ ಪರಿ ವಿರಾಟರೂಪ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನೆಂದು ಕೇಳಲಾಗಿ ಆತ ನಿನ್ನೆಯ ಬೂರ್ಗಳುವಿನಲ್ಲಾದ ಸಣ್ಣಪ್ರಮಾದದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಸತೊಡಗಿದ.


ರಾತ್ರಿ ಕಿತ್ತ ಬಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ದ್ರಾಕ್ಷೆಬಳ್ಳಿ ಬಿಟ್ಟು ಏನೇನೋ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಾರದ ಬಳ್ಳಿಗಳೂ,ಭಂಗೀಗಿಡವೂ ಇದ್ದು ಅದರ ಜೊತೆ ತುರಸಣಿಗೆಯೂ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ,ತಾನು ಅದನ್ನು ಮಗುವಂತೆ ಮಡಿಲಲ್ಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹೊಳೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನಡೆದಿದ್ದರಿಂದ ತುರುಕೆ ಶುರುವಾಯಿತೆಂದೂ, ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಲೇ ಇನ್ನೂ ಜಾಸ್ತಿ ಆಯಿತೆಂದೂ,ಅದಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪನಿಂದ ಬೈಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿ ಬಂದೆಂದೂ ಮತ್ತು ಅವರ ಒತ್ತಾಯದ ಮೇರೆಗೆ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟ ಬಳ್ಳಿಯ ಶಿಂಬೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದಾಗ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಭಂಗೀ ಗಿಡ ಕಂಡು  ತಾರಾಮಾರಿ ಹೊಡೆತವೂ  ಬಿದ್ದಿತೆಂದೂ,ಅದರಿಂದಲೇ ತನಗೀ ಫಿರಂಗಿ ರೂಪವೆಂದೂ ಅಶ್ರುಧಾರೆ ಸಮೇತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದನು. 



ಗೆಳೆಯನ ಕಥೆ ಕೇಳಿ ಮರುಗಿದ ಪುಂಡರು ದೀಪಾವಳಿ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಜೆ ನಡೆಯುವ ಮಂಗಳಾರತಿಗೆ ಸಿದ್ಧರಾಗತೊಡಗಿದರು.


ಬೆನ್ನು-ಕಾಲುಗಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಾಳೆಯನ್ನು ಹುಡುಕತೊಡಗಿದರು.

-ಚಿನ್ಮಯ ಭಟ್ಟ
9844702969

Saturday, June 20, 2015

ಶಕ್ಕರಗಂಚಿ

ದ್ಯಾವ ಅವತ್ತು ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ತಾನು ಕವಳದ ಚಂಚಿಯಿಂದ ಹೊಗೆಸಪ್ಪು ಹರಿಯುತ್ತಾ 

ಒಂದು ಚೂರು ಬಾಯಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಸಂಕದಾಟುತ್ತಿದ್ದ. 

ಇನ್ನೇನು ಎರಡನೇ ಸಂಕ ದಾಟಿ ಮಂಡಗಾಲಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಬೇಕು ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ  

ಭಟ್ಟರ ಮನೆಯಿಂದ ಕೆಂಪಮ್ಮ ಕರೆದಂತಾಯಿತು .

"ಏಯ್ ಯಾರೋ ಅದು ...ದ್ಯಾವ ನನ ???"


"ಹೌದ್ರಾ ಅಮ್ಮಾ..."

"ಬಾ ಇಲ್ಲಿ ...ಎತ್ಲಾಗ್ ಹೋಗಿದ್ದೇ ನೀನು ? " 

ಎಂದು ತಮ್ಮ ಊರುಗೋಲು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡೇ ಬಾಗಿಲ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಇಳಿದು ಬರತೊಡಗಿದರು.

ವಯಸ್ಸಾದ ಈ ಯಮ್ಮ ಎಲ್ಲಿ ಸಂಕ-ಗಿಂಕ ದಾಟಿ ಬಂದು ಬಿಡುವುದೋ ಎಂದು ಗಡಬಡೆಯಿಂದ 

ದ್ಯಾವ ಭಟ್ಟರ ಮನೆಯ ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಬಂದ .

ಅಮ್ಮ ಕೈ ಮಾಡಿ ಕರೆದು ವರಾಂಡದ ಮೇಲೆ ಕೂರಲು ಹೇಳಿ , 




"ಎತ್ಲಾಗ್ ಹೋಗ್ ಬಿಟ್ಟಿದ್ಯಾ ??

 ಅಲ್ಲಾ ಈಗೀಗ್ ದ್ಯಾವನಿಗೆ ಲಕ್ಶವೇ ಕಡಿಮೆ ಆಗ್ ಬುಟ್ಟದೆ...

ಅಲ್ಲಾ ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಆ ಸುಡಗಾಡ್ ಮಂಗ ಹಂಚಿನ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಓಡಾಡಿ,

ದಡುಬುಡು ಮಾಡದೇ..

ಹಿತ್ತಲ ಕಡಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಬರೀ ಲಿಗಾಡಿ..

ತ್ವಾಟಕ್ಕೂ ಹೋಗದ್ಯೋ ಏನ ನೋಡ್ದವ್ರ್ ಯಾರು ? 

ನೀ ಎತ್ಲಾಗ್ ಹೋಗ್ತಿಯೇ ???"



ದ್ಯಾವ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಕೋವಿ ಕೆಳಗಿಟ್ಟು,

ಬಟಾರಚೀಲದ ಮೇಲೆ ಕೂತು ಕೈಯಿಂದ ಎಲೆಚೊಕ್ಕಮಾಡುತ್ತಾ



 "ಇಲ್ರಾ ಅದು ನಾನೆ ಬೆರ್ಸಿದ್ದು...

ಅಚ್ಚೆ ಊರಿನ ತ್ವಾಟದ ಸರದಿಂದ ಬೆರೆಸ್ಕಂಡ ಬಂದೆ...

ಇವತ್ತ್ ಅದೆ ಕಬ್ಬಿನಗದ್ದೆ ಗಡಿ ದಾಟ್ಸಿ ಓಡ್ಸಿದೆನ್ರಾ.

.ಅದೆಲ್ಲಾ ಹಂಗೆಲ್ಲಾ ಈ ಹೊತ್ತಿಗ ಬರುದಿಲ್ರಾ.

.ಕಾನಬದಿಗೆ ಹಲ್ಸನ್ ಹಣ್ಣು ಮಾಯಿನ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ಕಂಡು ಇರ್ತದೆ..

ಈಗೀಗ ಕಾನು ಕಡ್ಮೆ ಆಗಿ ಊರ ಬದಿಗೆ ಬರ್ತದೆ..

ಎಂತಾ ಮಾಡುದ್ ಹೇಳಿ ಪಾಪ ಅದ್ರದ್ದೂ  ಹೊಟ್ಟೆ ಅಲ್ದಾ ?" 

ಎಂದು ವೃತ್ತಿಪರ ಸಮಜಾಯಿಶಿ  ನೀಡಿದ...



ಅದಕ್ಕೆ ಅಮ್ಮ ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಹಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಬಾಯನ್ನು ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿ ,

ಬಚ್ಚ ತುಟಿಯ ಒಳಗೆ ಹೊರಗೆ ಮಾಡಿ

 "ಅಲ್ಲೋ ನೀ ಮಂಗ್ಯಾನ್ ಕಾಯವ್ನೆ ಅದ್ಕೆ  ಪಾಪ ಪುಣ್ಯ ಅಂದ್ಕಂಡು 

ಹೊಟ್ಟಿಗಿಲ್ಲ ಹೇಳಿ ಸುಮ್ನಿದ್ರೆ ಹೆಂಗೋ ಮಾರಾಯ! .

ಅಗಾ ಅದೆಲ್ಲಾ ನಂಗೊತ್ತಿಲ್ಲ..

ಯುಗಾದಿ ಮುಗ್ದು ೧೫ ದಿವ್ಸಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನೆ ಮಾಣಿ ,ಅದೇ ನನ್ನ ಮಮ್ಮಗ ಬತ್ತೆ ಹೇಳಿದಾನೆ...

ಆಮೇಲ್ ಅವಾ ಅದೆಂಥದೋ ಪರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತಾನಂತೆ...

ಹಾಲಂಡ ಎಂಥದೋ ಸುಡಗಾಡು...

ಬರೂದ್ ಯಾವಾಗ್ಲ್ ಎಂತಾ ಕಥೆಯಾ...

ಅಲ್ಲಿ ತನ್ಕಾ ಈ ಮುದುಕಿ ಇರ್ತದ್ಯೋ ಇಲ್ಲ... 



[ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಚೂರು ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು]



ನೋಡು ..ನೀ ಎಂತಾ ಮಾಡ್ದೆ ನಂಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

.ಆ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಉಂಟಲ್ಲ ಆ ಶಕ್ಕರೆಕಂಚಿ ಮರ.

ಅದಕ್ಕೆ ಮಂಗ ಬರುಕಾಗ.. ಅವಾ ಬತ್ತಾ ಹೇಳಿ ಶಕ್ಕರ ಗಂಚಿ ಕಾಯಿ ಇಡ್ಸಿದ್ದೆ..

ಯಾರಿಗೂ ಈ ಸಲ ಕೊಯ್ಲಿಕ್ ಬಿಡ್ಲಿಲ್ಲ...

ಅವ್ನಿಗ್ ಶಕ್ಕರೆಗಂಚಿಕಾಯಿ ಅಂದ್ರೆ ರಾಶಿ ಛೊಲೊವಾ !..." 




ಎಂದು ತಮ್ಮ ಎಂದಿನ ಅಧಿಕಾರವಾಣಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದರಾದರೂ ,

ಆಮೇಲೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಎರಡು ಅಡಿಕೆ ನೆಲದಮೇಲಿಡುತ್ತಾ ,



"ದ್ಯ್ವಾವಾ ...ಅವ ಬರು ಮುನ್ನಾಣದಿನ ಹೇಳ್ ಕಳಿಸ್ತೆ ...

ಬಂದು ಚೂರ್ ಕೊಯ್ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗು ಹಾಂ ???"

 ಎಂದು ಒಳಹೋಗಲು ಅಣಿಯಾದರು...


ದ್ಯಾವ ಏನು ಮಾಡುವುದೆಂದು ಅರಿಯದೇ ಸುಮ್ಮನೆ ಅಡಿಕೆ ತೆಗೆದು ಕೈಚಂಚಿಗೆ ಹಾಕಿ ,

ಅಲ್ಲಿ ದ್ದ ಇನ್ನೊಂದು ಅಡಿಕೆ ಚೂರು ಬಾಯಿಗೆ ಹಾಕಿ ಕೋವಿ ಹೆಗಲಿಗೇರಿಸಿ ಹೊರಟ...

ಇನ್ನೇನು ಎರಡು ಹೆಜ್ಜೆ  ನಡೆದಿಲ್ಲ ..

""ಹ್ವಾ...ಕಂಚಿಮರ..ಮಂಗ ಬರುಕಾಗ ಹಾಂ ???" ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಕೆಂಪಮ್ಮ ಹೇಳಿದರು...



"ಈ ಅಮ್ಮಂಗೆ ತಲಿ ಪೂರ್ತಿ ಸಮಾ ಇಲ್ಲ...

ಅದೆಂತೋ ಅರವತ್ತಾದ್ಮೇಲ್ ಅರಳು ಮರಳು ಅಂತ್ರಲ್ಲ..ಅದೇ ಇರಬಕು .

ಅಲ್ಲಾ ..ಊರೆಲ್ಲಾ ತಿರುಗೂ ಮಂಗ ಇವ್ರ ಮನೆ ಕಂಚಿ  ಮರಕ್ ಬರುಕಾಗ ಅಂದ್ರೆ ??

ನಾ ಎಂತಾ ಇಲ್ಲೇ ಬಿಡಾರ ಹಾಕಂಡ್ ಕೂಕಂಡ್ಳಾ ?? 

ಈ ಮಂಗನ ಕಾವಲು ಸಾಕಬೇಕಾಯ್ತು..."

 ಎಂದು ತನ್ನಲ್ಲೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಜಾಗಖಾಲಿ ಮಾಡಿದ...


                                                                                                   ***
ಈ ಮಾತುಕಥೆಯಾಗಿ ಒಂದುವಾರ ಆಗಿತ್ತಷ್ಟೇ .

ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮರದ ಮೇಲಿದ್ದ  ನಾಕೇ ನಾಕು ಕಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ 

ಒಂದನ್ನು ಹಾರುಬೆಕ್ಕೋ ,ಮಂಗವೋ ಕೆರೆದು ಹಾಕಿತ್ತು...

ಇನ್ನೂ ಎರಡು ಕಾಯಿಗಳು ಅವುಗಳ  ಓಡಾಟದ ಆರ್ಭಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು...

ತಗೊಳ್ಳಿ ಬೆಳಗಿನ ಆಸರಿಗೆ ಮುಗಿಸಿ ಬಾಳೆ ಒಗೆಯಲು ಹೊಳೆಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂದ ಕೆಂಪಮ್ಮನ್ನಿಗೆ

 ಅದು ಕಂಡದ್ದೇ ಕಂಡದ್ದು ಬಾಯಿಬಡಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಶುರುವಾಯಿತು...




"ಆಯ್ಯೋ ದ್ಯಾವಾ ...ಎಲ್ ಹಾಳಾಗ್ ಹೋದ್ಯೋ ...ಅಯ್ಯೋ ನೋಡ್ರೋ ಯಾರಾದ್ರುವಾ ..

ಮೊಮ್ಮಗಾ ಬರ್ತಾ ಹೇಳಿ ಕಂಚೀಕಾಯಿ ಇಡ್ಸಿದ್ದೆ..
.
ಈ ಮಂಗ್ಯಾ ಎಲ್ಲಾ  ನೆಲಕ್ಕೆ ಕೆಡಗಿ ಹಾಕದೆ..ಥೋ ...

ಈ ಮಂಗ್ಯಾಂಗೆ ನಮ್ಮೆನೆ ಕಂಚಿಕಾಯಿ ಮರನೇ ಬೇಗಾಗಿತ್ತಾ ?? 

ಮಂಗ್ಯಾನ್ ತಪ್ಪಲ್ಲಾ ಅದು ...ಆ ದ್ಯಾವನ್ ತಲೆಬುರಡೆ...

ಬರ್ಲಿ ಅವಾ...ಅಲ್ಲಾ ಮುದುಕಿ ಕೊನೆಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದ್ ಆಸೆ ಇಟ್ಕಳದೇ ತಪ್ಪಾ ??

 ಎಲ್ಲಾ ಹಾಳಾಗ್ ಹೋಗ್ರ್ಲಿ.."

ಬೀಪ್ ಬೀಪ್ ಬೀಪ್  ಬೀಪ್ ಬೀಪ್ ಬೀಪ್  ಬೀಪ್ ಬೀಪ್ ಬೀಪ್

  ಬೀಪ್ ಬೀಪ್ ಬೀಪ್  ಬೀಪ್ ಬೀಪ್ ಬೀಪ್






ಕೆಂಪಮ್ಮ ಬಾಯಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅದು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಎಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರಿಂದ

 ಮತ್ತು ಹೋದರೆ ವಿನಾಕಾರಣ ತಮಗೂ ಒಗ್ಗರಣೆ ಬೀಳುವುದರಿಂದ

 ಅಲ್ಲಿಗೆ ಯಾರೂ ಹೋಗಲು ಧೈರ್ಯಮಾಡಲಿಲ್ಲ..


ಒಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಒದರಿ ಕೊಂಡು ಒಳಹೋಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಭಜನೆಮಾಡುತ್ತಾ ಕೂರುತ್ತಾರೆ

ಎಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ  ಆ ಕಡೆ ದ್ಯಾವನಿಗೆ ಹೋಗದಂತೆ ಹೇಳಿ ಸುಮ್ಮನಾದರು.

ವಿಷಯ ತಿಳಿದ ದ್ಯಾವ ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ



 "ಅಗಾ,ಆ ಅಮ್ಮ  ಎಂತಾರು ಹೇಳ್ ಕಳ್ಸಿರೆ ಬ್ಯಾಟಿಗ್ ಹೋಯಿನಿ ಹೇಳಿ ಹಾಂ ?


 ಮಳೆಗಾಲ ಸುರು ಆದ್ಮೇಲ್ ಕಾಂಬ" ಎಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದ.

ಅಲ್ಲಿಂದ  ಕೆಂಪಮ್ಮನಿಗೆ ದಿನಾಲೂ ಆ ಶಕ್ಕರೆಕಂಚಿಕಾಯಿಯದೇ ಚಿಂತೆ..

ಬರಬರುತ್ತಾ ಬೇರೆ ಲೋಕವೇ ಇಲ್ಲಾ ಎಂಬಂತಾಗಿತ್ತು..

ಜೋರು ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದರೂ ಒಮ್ಮೆ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಕಣ್ಣು ಶಣ್ಣಗೆ ಮಾಡಿ ಮರ ನೋಡಿ



 "ಅಬ್ಬ ಉಂಟು!ಮಾಣಿ ಯಾವಾಗ್ ಬತ್ನೋ ಏನೋ" 


ಎಂದು  ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೆ  ಮನೆಯೊಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.

ಏನಾದರೂ ಕಾಗೆ ಮರದ ಮೇಲೆ ಕುಂತಿದ್ದು ಕಂಡರೆ

 "ಹುಚಾ ಹುಚಾ " ಎಂದು ಓಡಿಸಿಯೇ ಒಳಹೋಗುತ್ತಿದ್ದುದು.

ಹುಳಿಮಜ್ಜಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು,ಗಿಣ್ಣಹಾಲು ಕೊಟ್ಟುಬರಲು,

ಸತ್ಯನಾರಾಯಣಕಥೆ ಪ್ರಸಾದ ಕಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಬಂದವರು,

ಸುಮ್ಮನೆ ಬಂದವರು ಎಲ್ಲ ಹೆಂಗಸರ ಹತ್ತಿರವೂ ಬರೀ ಮಾಣಿ ಮತ್ತು ಶಕ್ಕರಗಂಚಿ ಕಾಯಿದೇ ಕಥೆ.




"ಅವಾ ಬಂದಾಗ ಹೇಳಿ ಕಳಿಸ್ತೆ ಹಾಂ ?

 ನಂಗ್ ಕೈ ಸೋತು ಹೋಗ್ತದೆ,ಶಿಪ್ಪೆ ಬಿಡಿಸಿ ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗ್ಬೇಕು" 


ಎಂದು ಭರವಸೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡೇ ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಊರಿನ ಹಾಯಿಸ್ಕೂಲು ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರಿಗೆ ಆ ಕಾಯಿಯ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿತ್ತಾದರೂ

 ಆಮೇಲೆ ಆ ಕೆಂಪಮ್ಮನ ಬಾಯಿಗೆ ಸಿಕ್ಕು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಾರುಕೋಲುಪೆಟ್ಟು ತಿನ್ನುವ ಪಚೀತಿ ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ

.ಒಮ್ಮೆ  ಅದೇ ಗ್ಯಾಂಗಿನ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬ ಯಾವುದೋ ರಿಬ್ಬನ್ನಿನ ಹುಡುಗಿಯ ಕನಸುಕಾಣುತ್ತಾ

 ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಶಕ್ಕರಕಂಚಿ ಮರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನಾದರೂ 

ಅದನ್ನು ಕಂಡ ಕೆಂಪಮ್ಮ ,



"ಎಯ್ ತಮಾ, ಹಂಗೆಲ್ಲಾ ಕಣ್ಣು ಹಾಕುಕಿಲ್ಲ ಹಾಂ ?" 

ಎಂದು ಬಾಯಿಜೋರು ಮಾಡಿ ಹೇಳಿದ್ದರು.

ಹೀಗೇ ಸುಮಾರು ಒಂದು ವಾರದ ಕಳೆದಮೇಲೆ ಒಂದು ದಿನ ಹಾಲುಹಾಕಲು ಬಂದವ


 "ಅಲ್ರೋ,ಅದೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮುಂಚೆ ಅಚ್ಚೆಬದಿಗೆ ರಿಕ್ಷಾ ಬಂದಂಗ್ ಆತು.

ಯಾರೋ ನೆಂಟರು ಬಂದಿದ್ರು ಕಾಣ್ತದೆ., "

 ಅಂದಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿ

 "ಏಯ್ ಅದ್ ನಮ್ಮನೆ ಮಾಣ್ಯೇ ಇರ್ಲಿಕ್ ಸಾಕೋ..ಬೆಂಗ್ಳೂರಲ್ ಇರವಾಂ..

ಯುಗಾದಿ ಮುಗ್ದು ೧೫ ದಿನಕ್ ಬರ್ತೆ ಹೇಳಿದ್ದ" 


ಎಂದು ಹೇಳಿ ಬಾಗಿಲಿನ ಮೀಡ ಹಾಕಿದರಾದರೂ ಅದ್ಯಾಕೋ ಶಕ್ಕರಗಂಚಿ ನೆನಪಾಗಿ

 ಮತ್ತೆ ಮರನೋಡಿ "ಉಂಟು" ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಒಳಹೋದರು.

ಮಧ್ಯಾನ್ಹ ನೀರು ಸೇದಿಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಬಂದ ದ್ಯಾವನ ಹೆಂಡತಿಗೆ 



"ಏಯ್ ಮಾರಾಯ್ತಿ ಆ ದ್ಯಾವಂಗೆ ಹನಿ ಮನೆಬದಿಗೆ ಇರ್ಲಿಕ್ ಹೇಳು..

.ಮೊಮ್ಮಗ ಬಂದಾನೆ,ಅವಾ ನಮ್ಮನೆಗ್ ಬರೂ ದಿನ ಹೇಳ್ ಕಳಿಸ್ತೆ...

ಮೂರ್ನಾಕ್ ದಿನ ಬಿಟ್ ಬರ್ತ್ನೇನ.. ಅಜ್ಜನ ಮನೆಗ್ ಹೋಗಿರ್ಲಿಕ್ ಸಾಕು ಈಗ..

.ಹಾಂ  ಶನಿವಾರ ಬೆಳ್ಗೆ ಬಂದು ಆ ಶಕ್ಕರಗಂಚಿ ಕಾಯಿ ಇಳಿಸಿಕೊಡ್ಲಿಕ್ ಅದೆ...

ಹಂಗೆ ನೀನು ಬಾ ...ಚೂರ್ ಅದ್ರದ್ ಶಿಪ್ಪೆ ಬಿಡಿಸಿಕೊಟ್ಟು ಹೋಗು..

.ಅವಾ ಯಾವಾಗ್ ಬರ್ತ್ನೇನ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು ,



ಆದರೆ  ಆಕೆ ದ್ಯಾವ ಊರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನುವುದೋ ಇನ್ನೇನಾದರೂ ಹೇಳುವುದೋ 

 ಗೊತ್ತಾಗದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಹಗ್ಗ ಜಗ್ಗುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದಳು.



"ಈ ಹೆಂಗ್ಸಿಗ್ ಈಗ್ಲೆ ಕಿವಿ ಮಂದಾಗ್ ಹೋಗದೆ...ಕೆಪ್ಪ ಸ್ವಾಡ...ಏಯ್  ಕೇಳ್ತನೇ ??" 

ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಆಕೆ  "ಹಾಂ ಅಡ್ಡಿಲ್ರ.." 

ಎಂದು ಟೊಂಕಕ್ಕೆ ಕೊಡ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಡೆದುಹೋದಳು.


                                                                 ****
ಅದಾದ ಮೂರ್ನಾಕು ದಿನದ ಮೇಲೆ ಸಂಜೆ ೭:೩೦ರ ಸುಮಾರು.

ವಾಡಿಕೆಯಂತೆ ಮಲೆನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕರೆಂಟು ಹೋಗಿತ್ತು.

ಸಾಯಂಕಾಲ ಬಿದ್ದ ಮಳೆಯ ನಂತರವೂ ಗುಡುಗು-ಮಿಂಚು ಸಣ್ಣಗೆ ಬಂದುಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಕೆಂಪಮ್ಮನವರ ಮನೆ ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟಿದ ಸದ್ದಾಯಿತು. 

ಒಪ್ಪತ್ತು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆಂದು ಬಾಳೆಗಿಡದ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ರೊಟ್ಟಿ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಂಪಮ್ಮ 

ಬಂಡಿ ಆರಿಸಿ ಬಾಗಿಲೆಡೆಗೆ ಚುಮಣಿ ದೀಪ ಹಿಡಿದು ಬಂದರು ..



"ಯಾರ್ರಾ " ಎಂದು ಕೇಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲೇ 

ಬಳೆಗಳು ಮತ್ತು ಒಳಬಾಗಿಲ ಮೀಡತೆಗೆದ ಸದ್ದಾಗಿ  ಆಕಡೆ ಇಂದ


 "ಅಮ್ಮಾ ,ನಾನೇ !" 

ಎಂಬ ಕೂಗು ಬಂದಿತು.

"ಅಬ್ಬಾ ಮೊಮ್ಮಗನೇ" ಎಂಬ ಖುಷಿಯಿಂದ

 "ತಮ್ಮನನಾ ?" ಎಂದು ಕೇಳಲು

."yes...ಹೌದು.. ಬಾಗ್ಲು ತೆಗಿರಿ" ಎಂದು ಮೊಮ್ಮಗ ಉತ್ತರಿಸಿದ.


ಬಗ್ಗಿಯೇ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ಅಮ್ಮ ಬೆನ್ನು ನೆಟ್ಟಗೆ ಮಾಡಿ ಬಾಗಿಲಿನ ಕಳ್ಳಮೀಡವನ್ನೂ ತೆಗೆದು 

ಅಂತೂ ಮೊಮ್ಮಗನ ಮುಖನೋಡಲು ಕಾದರು.
ಆಶ್ಚರ್ಯ! 

ಎರಡು ಆಕೃತಿಗಳು ಕಂಡವು.

ಹಾಗೆಯೇ ಅವರಡೂ ಒಳಬಂದಮೇಲೆ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿ

 "ತಮಾ ಬಟಾರಕ್ಕೆ ಕಾಲು ಒರೆಸಿಕ್ಯಾ"

ಎಂದಾಗ "ಎಯ್ ಇರ್ಲಿ No problem ಅಜ್ಜಿ" ಎಂದ.




ಇದೇನಿದು "ಅಜ್ಜಿ ??"  ಎಂದು ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿದರಾದರೂ

 ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಸುಮ್ಮನಾದರು.

ಮೊದಲೇ ಚುಮಣಿ ದೀಪದಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ

 ಮತ್ತು ವಯಸ್ಸಿನ ಕಾರಣದಿಂದ ಚೂರು ಕಣ್ಣು ಮಸುಕಾಗಿದ್ದರಿಂದ 

ಆ ಆಕೃತಿ ಗಂಡೋ ಹೆಣ್ಣೋ ಪಕ್ಕಾ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ.




ನಿಲುವು ,ದೇಹದಾಕೃತಿಯಿಂದ ಹೆಣ್ಣು ಅನಿಸಿದರೂ ಪ್ಯಾಂಟು ಶರಟು ಟೊಪ್ಪಿಥರ

 ಎನೋ ತಲೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದು ನೋಡಿ ಚೂರು ಅನುಮಾನವಾಯಿತು..

"ಯಾರಾ ತಮಾ ಇದು ??" ಎಂದು ಕೇಳಬೇಕು ಅನ್ನಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲೇ


 "ಅಜ್ಜಿ ,this is akshi,my colleague  ಯಾಂಡ್ friend  " ಎಂದ.




ಆ ಕೆಂಪಮ್ಮ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ 

"ಆಂ ?" 

ಎಂದದ್ದು ನೋಡಿ 

"ನನ್ ಜೊತೆ ಕೆಲಸಾ ಮಾಡವ್ರು ಆಫೀಸಲ್ಲಿ ...ಲೋಲಾಕ್ಷಿ ಅಂತಾ" ಎಂದ.

ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ

 "ಹಾಯ್....ಅ ನಮಸ್ತೆ ಆಂಟಿ" 

ಎನ್ನುವ ಶಬ್ಧವೂ ಬರಲು  ಕೆಂಪಮ್ಮ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬೆನ್ನು ನೆಟ್ಟಗೆ ಮಾಡಿ ಚುಮಣಿಯನ್ನು

 ಎತ್ತಿಹಿಡಿದು ಆ ಆಗಂತುಕ ಹೆಂಗಸಿನ ಮುಖನೋಡಿದರು. 

ಈ ಬಿಚ್ಚುಗೂದಲಿನ ಹೆಂಗಸು "ಯಾರು ಏನು ಎತ್ತ ?" ಎಲ್ಲಾ ಕೇಳಬೇಕು ಅನ್ನಿಸಿದರೂ

 ಏನೋ ಸರಿ ಎನ್ನಿಸದೇ

 "ಬನ್ನಿ ಒಳಗೆ ...ನಡಿರಿ ಬಚ್ಚಲಲ್ಲಿ ಬಿಸಿನೀರಿದ್ದು ..ಕಾಲು ತೊಳಕಳಿ," 

ಎಂದು ಮುಂದುವರೆದರು...

ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಹಿಂದುಗಡೆ ಇಂದ

 "No..Ok Leave...ಅಮ್ಮಾ  ನಾವ್ ಇಲ್ಲಿ  ಸುಮ್ನೆ ಒಂದು ವಿಸಿಟ್ ಗೆ ಅಂತಾ ಬಂದ್ವಿ...

ವಿ ಹಾವ್ ಟು  ಲಿವ್ ದಿಸ್ ನೈಟ್" ಎಂದ...





ಕೆಂಪಮ್ಮ ತಿರುಗಿ

 "ಆಂ ?" 
ಎನ್ನಲು "ಯಂಗ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಕಂಬಲೆ ಬಂಜ್ವಿಲ್ಲೆ,ರಾತ್ರೆ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಹೋಪವ್ವು" 

ಎಂದನಾದರೂ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದವಳ ಮುಖನೋಡಿ



 "ರಾತ್ರಿ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಹೋಗ್ಬೇಕು ವಾಪಸ್ಸು ...

ರಿಕ್ಷಾ ಬರತ್ತೆ ಇನ್ನೇನು .

.ಸುಮ್ನೆ ನಿಮ್ಮನ್ನಾ ಮಾತಾಡ್ಸ್ಕೊಂಡ್ ಹೋಗಣಾ ಅಂತಾ ಬಂದ್ವಿ " ಎಂದ. 




"ಇದೆಂತಾ ಮಾಣಿದು ಪ್ಯಾಟೆ ಭಾಷೇ!ಎಂತಾ ಅತೋ?"

 ಎಂದು ಕೇಳಬೇಕು ಎಂದುಕೊಂಡರಾದರೂ 

"ಆ ಹೆಂಗಸಿಗೆ  ಅರ್ಥ ಆಗ್ಲಿ ಹೇಳಿ ಹಿಂಗೆ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ದಾ" ಎಂದುಕೊಂಡರು .



 "ಅಂದ್ರೂ ಮನೆಗ್ ಬಂದ್ಮೇಲ್ ಮನೆಯವ್ರ ಹಂಗೆ ಇರವಪಾ ,ಇದೆಂತಾ ಮಳ್ಳು" ಅನ್ನಿಸಲಾಗಿ ,

"ಇರ್ಲಿ ತಮಾ... ಬನ್ನಿ ಕುತ್ಕಳಿ " 

ಎಂದು ಕಂಬಳಿ ಹಾಸಿದರು.



ಒಳಗೊಳಗೆ ಅದೇನೋ ಸಿಟ್ಟು ಬರುತಿದ್ದಾದರೂ ತಮ್ಮ ಅನುಭವ ಬಲದಿಂದ ಅದನ್ನು ತಡೆದುಕೊಂಡರು..

 "ಎಯ್ ಇರ್ಲಿ ಇರ್ಲಿ ತೊಂದ್ರೆ ಇಲ್ಲ " ಎಂದು ಆತ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ವಾಡಿಕೆಯ

 "ಬಿಡಿಯಾ" ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ ಕೆಂಪಮ್ಮ ಕೂರುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡಿದರು.

 ಅವನು  ತನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿದ್ದವಳಿಗೆ  

"ಏಯ್ ಚುಚ್ಚತ್ತೆ ಅದು ,ಕೂರಕ್ ಎಲ್ಲಾ ಹೋಗ್ಬೇಡ" 


ಎಂದದ್ದು ಕೇಳಿಸಿತಲ್ಲದೇ ,ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಕಿಟಕಿಯ ಕಟ್ಟೆಗೆ ಒರಗಿ ಕೂತು ಅವರು


 "ಹಾಂ ಇಲ್ಲೆ ತೊಂದ್ರೆ ಇಲ್ಲ...ನೀವು ಏನು ಮಾಡಕ್ ಹೋಗ್ಬೇಡಿ

..ಅಲ್ಲೇ ಮಣೆ ಮೇಲೆ ಕೂತ್ಕೋಳಿ ಕೈಮುಗಿದು ಬಾ ಅಂದ್ಲು ಆಯಿ ಅದ್ಕೆ ಬಂದೆ...ಪ್ಲೀಸ್" 

ಎಂದದ್ದೂ ಆಯಿತು...





"ಈ ಮಾಣಿದು ಅತೀ ಅತು" ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ 

ಅದನ್ನು ತೋರಿಸಗೊಡದೇ

 "ತಮಾ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಬಂಜೆ...ಇನ್ನು ಬರದು ಯಾವಗ್ಲೋ ..

.ಅಲ್ಲಿತನಕಾ ಈ ಮುದುಕು ಇರ್ತೋ ಇಲ್ಯೋ..

ಬರದ್ ಬಂಜೆ ಎರಡ್ ತುತ್ತು ಅನ್ನ ಉಂಡು ಹೋಗು...

ಹತ್ತೇ ನಿಮಿಷ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿಬಿಡ್ತೆ " ಅಂದರು.




"ನೋ ನೋ ...ಸಾರಿ..ಟೈಮಿಲ್ಲ ಅದ್ಕೆಲ್ಲಾ...

ಮತ್ತೆ ಜರ್ನಿ ಮಾಡದಲ್ವಾ ಏನು ತಿನ್ನೋಹಂಗಿಲ್ಲ ಜಾಸ್ತಿ.

ಅಲ್ಲಿ ಕೂತ್ಕೋಳಿ ನೀವು" ಎಂದು ಎದ್ದು ಬಂದೇ ಬಿಟ್ಟನು...


ಅಬ್ಬಾ ಹತ್ತಿರಬಂದಿದ್ದು ಖುಷಿ ಆಗಿ 


"ತಮಾ ಆತು..ಚೂರು ಆಸ್ರಿಗೆ ಆದ್ರೂ ಕುಡಿರಿ..ನೋಡು ರೊಟ್ಟಿ ಮಾಡಿದ್ದೇ ಇದ್ದು...

ಒಂದೊಂದೇ ರೊಟ್ಟಿ ತಿಂದು ಬಿಸಿನೀರು ಕುಡಿರಿ.." ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. 

"ಅಯ್ಯೋ ನಿಮಗೆಲ್ಲಾ ಯಾಕ್ ತೊಂದರೆ ?ಬೇಡ್ ಬೇಡ...

ಚೂರು ಅಲ್ಲಿ ಹಂಗೆ ಕೂತು ಬಿಡಿ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ ಹೊರಡ್ತೀವಿ" 

ಎಂದನು...ಕೆಂಪಮ್ಮನಿಗೆ ಒಂಥರಾ ಬೇಜಾರಾಗಿ ಸಿಟ್ಟೂ ಬಂತು....

ಇರಲಿ ಎಂದುಕೊಂಡು 



"ಆಗ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ನಿಂಗ್ ಸರಿ ಕಾಣ್ತೋ ಹಂಗೆ...ನಾಕು  ಲಾಡು ಇದ್ದು...

ಅದು ಬಾಳೆಕಾಯಿ ತಾಳಿ ಆದ್ರೂ ತಿಂದು ಹೋಗು...ಬಿಸ್ನೀರು ಮಾಡ್ತಿ" 

ಎಂದು ನೀರು ಬಿಸಿಗಿಡಲು  ಪಾತ್ರೆ ಹುಡುಕತೊಡಗಿದರು..

.ಆ ದೊಡ್ಡ ಪಾತ್ರೆ  ಸ್ವಲ್ಪ ಒಳಗೆ ಇದ್ದುದ್ದರಿಂದಲೋ

 ಕೈ ಚೂರು ನಡುಗಿದ್ದರಿಂದಲೋ 

ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಉಳಿದ ಪಾತ್ರೆಗಳು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವು...



ಅದು ಬಿದ್ದಂತೆ ಮಾಣಿ  ಆ ಹುಡುಗಿಯೆಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ 

"ಸೀ ಆಯ್ ಟೋಲ್ಡ್ ಮಾಮ್ ನೋ...

ಇವ್ರಿಗ್ ವಯಸ್ಸಾದ್ರೂ ಮಾತು ಕೇಳಲ್ಲ..

ಏನಾದ್ರೂ ಮಾಡಕ್ ಹೋಗ್ತಾರೆ ಅಂತಾ" ಎಂದು ಬಿಟ್ಟ...




ಇದರಿಂದ ಕೆಂಪಮ್ಮನ ಸಿಟ್ಟು ತಾರಾಮಾರಿ ಏರಿಹೋಯಿತು...



ಅವರಿಗೆ ಅವರ ಅಡುಗೆ,ಅಡುಗೆಮನೆ,ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರದ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ..

ಸಾಯುವ ಹಿಂದಿನ ಕ್ಷಣವೂ ಮನೆಗೆ ಬಂದವರಿಗೆ ಅನ್ನನೀರು ಕೊಟ್ಟೇನು 

ಎನ್ನುವ ವಿಶ್ವಾಸ ಅವರದ್ದು..

ಅಡಿಗೆ ಅವರ ಆತ್ಮಗೌರವದ ಪ್ರತೀಕವೂ ಆಗಿತ್ತು... 

ನಿನ್ನೆಮೊನ್ನೆ ಮುಕುಳಿ ತೊಳೆಸಿ ಬೆಳೆಸಿದ ಮಾಣಿ

 ಹುಟ್ಟಿ ಮೂರು ಸೋಮವಾರ ಆಗುವುದರೊಳಗೆ ತನ್ನನ್ನೇ ಆಡಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು 

ದೊಡ್ಡವನಾದನೇ  ಅನ್ನಿಸಿ



"ಥೋ ಮಾಣಿಯೇ...

ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ ಇದ ರಾಶಿ ಆಗೊತು....

ನಿನ್ ಪ್ಯಾಟೆ ರೂಡಿ ಎಲ್ಲಾ ಅಲ್ಲೆ ಇಟ್ಗಾ..

ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಾ ..

ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಹುಟ್ಟಿದವ ...ಯಂಗೆ ಹೇಳ್ತ್ಯಾ ?? " ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟರು...



ತನ್ನಜ್ಜಿಯ ಸಿಟ್ಟು ಸುತ್ತಮೂರು ಹಳ್ಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಸಿದ್ಧ 

ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತ ಮೊಮ್ಮಗ ಮೆತ್ತಗಾಗಿ 

"ಅಲ್ಲಾ ನಾ ಹಂಗ್ ಹೇಳಿದ್ದಲ್ಲಾ...

ವಯಸ್ಸಾಯ್ತಲ್ಲಾ ನಿಂಗೆ ಸುಮ್ನೆ ಯಾಕ್ ತೊಂದ್ರೆ ಅಂದಿ ಅಷ್ಟೇ" 

ಎಂದು ಕುಕ್ಕರುಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕೂತು ತಲೆತುರಿಸಿಕೊಂಡ...




"ಓಹೋಹೋ ...ಯಂಗ್ ವಯಸ್ಸಾತು ಹೇಳಲ್ ಬಂದ್ಯನೋ ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯಾ ???

 ನಿನ್ನಲ್ದೋ ನಿನ್ ಅಪ್ಪನ್ನೂ ಬೆಳೆಸಿದ್ದು ಆನು...

ಬಾ ನಿನ್ನ ಮಕ್ಳಿಗೂ ಗಂಜಿ-ದ್ವಾಸೆ ಮಾಡಿ ಹಾಕ್ತಿ..

ನಂಗೆ ವಯಸ್ಸಾತು ಹೇಳ್ತಾ ! "

ಎಂದು ಶುರುಮಾಡಿ ಹಾಗೇಯೇ ಹಲವಾರು ಸಾಲುಗಳಿಗೆ ಮುಂದುವರೆಯಿತು....



ಅದೇನೋ ಕೆಂಪಮ್ಮನಿಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬಂದರೇ ಮುಂದಿದ್ದವರೇ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

.ತಮಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಕೆಲಕ್ಷಣ ಮಾತಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು.


ಮೊಮ್ಮಗ ಮಹಾಶಯ ಒಂದೈದು ನಿಮಿಷ ನೋಡಿ,

ಕೊನೆಗೆ ಅಜ್ಜಿಯ ಮಾತು ನಿಂತು ತನಗೇನೋ ಅವಮಾನವಾಯಿತು 

ಎನ್ನುವಂತೆ ಅನ್ನಿಸಲು ಶುರುವಾದಾಗ 

"ಅಮ್ಮಾ...ತಪ್ಪಾತು ಮಾರಾಯ್ತಿ ..

.ಆಂ ನಿಂಗ್ ಬೇಜಾರ್ ಮಾಡವು ಹೇಳಿ ಹಿಂಗಲ್ಲಾ ಹೇಳಿದ್ದಲ್ಲಾ...

ಹುಷಾರಾಗ್ ಇರು...ಆಂ ಹೋಗ್ ಬರ್ತಿ "

 ಎಂದು  ಕುಕ್ಕರುಗಾಲಲ್ಲೇ ಕೂತ ಕೆಂಪಮ್ಮನ ಕಾಲಿಗೆ ಕೈತಾಗಿಸಿ  ಹೊರಟು ಹೋದ.



ಒಕ್ಕೈ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದ್ದೂ,

ಕೈಯ್ಯನ್ನು ಎದೆಗಿಡದೇ ತುಟಿಗೆ ತಾಗಿಸಿ

 ಅಸಹ್ಯವಾಗಿ ಪ್ಚ್ ಎಂದು ಸದ್ದು ಮಾಡಿ ಹಣೆಗೆ ಭುಜಕ್ಕೆ ತಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡದ್ದೂ 

ಕೆಂಪಮ್ಮನ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂತಾದರೂ ಅವರು ಏನನ್ನೂ ಮಾತಾಡುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ..
.

ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಬಾಗಿಲ ದಾಟಿ ಹೋದರೂ 

ಏಳದ ಕೆಂಪಮ್ಮನನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಹುಡುಗಿ  

"ಆಂಟೀ ಡೋರ್ ಲಾಕ್ ಮಾಡ್ಕೋಳಿ" ಎಂದಳು ..

ಆ ದನಿಯಿಂದ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದಂತಾದ ಕೆಂಪಮ್ಮ 

"ಆಹ್ ?  ಹಾಂ..." ಎಂದು ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಬಾಗಿಲೆಡೆಗೆ ಬಂದರು.. 

                                                                             ****
ಬೆಳಬೆಳಿಗ್ಗೆಯೇ ಹಂಚಿನ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಹತ್ತಿ ದಾಂಧಲೆ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಿದ್ದ 

 ಮಂಗನ ಹುಡುಕುತ್ತಾ  ಮನೆಕಡೆ ಇಂದ ಅದೇ ಗುಂಗಿನಲ್ಲಿ ಕೆಂಪಮ್ಮನ ಮನೆ ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಬಂದ 

ದ್ಯಾವನಿಗೆ "ದಪ್" ಎಂದು ಏನೋ ಹೊಳೆಗೆ ಬಿದ್ದ ಸದ್ದಾಯಿತು.

ಇಲ್ಲೇ ಇರ್ಬಕು ಎಂದು ಕೋವಿ ಗುರಿಹಿಡಿದವನಿಗೆ ಮರದ ಮೇಲೆ ಏನೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ...



"ಎಂತಾ ಇರ್ಬಕು?"

 ಎಂದು ಹೊಳೆಗೆ ಇಣಿಕಿದಾಗ ದ್ಯಾವನಿಗೆ ಶಕ್ಕರಗಂಚಿ ಕಾಯಿ ಬಿದ್ದದ್ದು ಕಂಡಿತು..

ಥೋ ಕಥೆಯೇ...





ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಕಂಚಿಮರ ನೋಡಿದವನಿಗೆ ಮರದ ಮೇಲೆ 

ಇನ್ಯಾವುದೂ ಕಾಯಿ ಬಾಕಿ ಇದ್ದಂತೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ..

ಯಪ್ಪಾ ...





ಇದು ಆ ಅಮ್ಮನ ಕಣ್ಣಿಗೇನಾದರೂ ಬಿದ್ದರೆ ಅಷ್ಟೇ...

ಮಂಗ ಕೆಡಗಿತು ಎಂದುಕೊಂಡು ಭೂಮಿ ಆಕಾಶ ಒಂದು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ...

ಹೆಂಗಿದ್ದರೂ ಅವರ ಮೊಮ್ಮಗ ಬಂದಿದಾನೆ ಅಂತ ಮೊನ್ನೆ ಹೆಂಡತಿ ಹೇಳಿದ ನೆನಪು..

"ನಾನೇ ಕುಯ್ದೆ,ಮಂಗ ಈ ಕಡೆ ಬಂದು ಕಾಟಕೊಡೋದ್ ಕಿಂತ್ ಮುಂಚೆ "

ಎಂದು ಹೇಳಿದರಾಯ್ತು ಎಂದೆಲ್ಲ ಯೋಚಿಸಿ ಕೆಂಪಮ್ಮನ ಮನೆ ಬಾಗಿಲ ಹತ್ತಿರ ಹೋದ....


"ಅಮ್ಮಾ ...ಓ ಅಮ್ಮಾ ...

ನಾನ್ರೋ ದ್ಯಾವ....

ಶಕ್ಕರಗಂಚಿ ಕೊಯ್ದು ತಗಂಡ್ ಬಂದೆನ್ರೋ",,

ಊಹೂಂ..


ಎಲ್ಲೋ ಬಚ್ಚಲುಮನೆ ಕಡೆ ಇರಬೇಕು....

ಅಲ್ಲೇ ಕೂತು ಕವಳಹಾಕಿ ಮತ್ತೆ ಕರೆದ...

"ಅಮ್ಮೋ ...ದ್ಯಾವ ಬಂದೀನ್ರೋ"

ಮತ್ತೆ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ...

ಎಂತಾ ಅಯ್ತು ?


ಬಾಗಿಲ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಇಣುಕುವಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಜೋರಾಗಿ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು.. 

ಬಾಗಿಲ ಬಳಿಯೇ ಕೆಂಪು ಸೀರೆ ಎಲ್ಲೋ ಹಾರಾಡಿದ ಹಾಗಾಯಿತು...

ಅಯ್ಯಯ್ಯೋ....





ದ್ಯಾವ ಎರಡು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ವಾಪಸ್ಸು ಜೋರಾಗಿ ಓಡಿದ...





ಅಲ್ಲೇ ಅವನ ಕೈಯಿಂದ ಕಳಚಿಬಿದ್ದ ಶಕ್ಕರಗಂಚಿ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಮಾಗಿತ್ತು,...

Tuesday, December 9, 2014

ಸಿಗ್ನಲ್ಲು ಬೀಳುವಂತಿದೆ (ಕವನ:ಸವಾರಿ)

ನಮಸ್ಕಾರ ಸ್ನೇಹಿತರೇ..
ಟ್ರಾಫಿಕ್ಕಿನ ಜಂಜಾಟ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವಂಥದ್ದೇ..ಅದನ್ನೇ ನನ್ನೊಳಗಿನ ಒಂದಿಷ್ಟು ಗೊಂದಲದೊಂದಿಗೆ ,ಹೆದರಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಮೀಕರಿಸಿ ಬರೆಯುವ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರಯತ್ನವಿದು..ದಯಮಾಡಿ ಓದಿ,ವಾಚನ ಕೇಳಿ,ಅನಿಸಿಕೆ ಹೇಳಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿ..ತಪ್ಪು-ಒಪ್ಪು ಹೇಳಿ ಬೆಳೆಯಲು ಸಹಕರಿಸಿ....ಹೇಳ್ತಿರಾ ಅಲ್ವಾ ?? ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ ಕವನ ..

ಸವಾರಿ
==========================
ಸಿಗ್ನಲ್ಲು ಇನ್ನೇನು ಬೀಳುವಂತಿದೆ,ಬದುಕೆಲ್ಲಾ ಹಳದಿಯಾಗಿದೆ
ಗಕ್ಕನೆ ನಿಲ್ಲುವುದೋ  ನುಗ್ಗಿ ಸಾಗುವುದೋ  ತಿಳಿಯದಾಗಿದೆ

ಅತ್ತಿತ್ತ ನೋಡದೇ ಬಂದಹಾಗೇ ಗುಡುಗುಡು ಓಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರೆ
 ಬರ್ರನೆ ತೂರಿ  ಬಂದವನ ಅಡಿಗೆ ಸೇರಿ ಅಪ್ಪಚ್ಚಿಯಾಗುವ ಭೀತಿ.
ಎಡಬಲ ನೋಡಿ, ನೋಡಿಕೊಂಡು ಮೆಲ್ಲಗೆ ನುಸಿಯಹೋದರೆ,
ಹಾ!ಪಶೆ ಬಿದ್ದೆ ಎಂದು ಅಣಕಿಸುತಿದೆ ಆ ಮಾವನ ನೋಟದ ರೀತಿ.

ಸಿಗ್ನಲ್ಲು ಇನ್ನೇನು ಬೀಳುವಂತಿದೆ,ಬದುಕೆಲ್ಲಾ ಹಳದಿಯಾಗಿದೆ
ಗಕ್ಕನೆ ನಿಲ್ಲುವುದೋ  ನುಗ್ಗಿ ಸಾಗುವುದೋ  ತಿಳಿಯದಾಗಿದೆ

ಈ ಉರಿಉಚ್ಚೆಯರ್ಜಂಟು ಸಲ್ಲದು ನಿಂತು ಹೋಗುವಾ ಎಂದೆಣಿಸಿ
ಬಂದುಮಾಡಿದರೆ ಗಾಡಿ ,ನಿಂತದ್ದು ನಿಂತೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಆತ್ಮಲಿಂಗದಂತೆ.
ಹಿಂದಿನವರ ಹಾರನ್ನುಗಳೆಲ್ಲಾ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಕಿರುಚಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗುತ್ತವೆ
ವೈರಿಯ ನಡುಮುರಿಯಲು ಹಪಹಪಿಸುತಿಹ ಸೈನಿಕರ ಯುದ್ಧಘೋಷದಂತೆ.

ಸಿಗ್ನಲ್ಲು ಇನ್ನೇನು ಬೀಳುವಂತಿದೆ,ಬದುಕೆಲ್ಲಾ ಹಳದಿಯಾಗಿದೆ
ಗಕ್ಕನೆ ನಿಲ್ಲುವುದೋ  ನುಗ್ಗಿ ಸಾಗುವುದೋ  ತಿಳಿಯದಾಗಿದೆ

ಕದ್ದುಮುಚ್ಚಿ ನುಸುಳಿದರೆ ಗಳಿಗೆ ಗಳಿಗೆಗೂ ಅದೇನೋ ಹೆದರಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ
ತಣ್ಣಗೆ ಬಿಳಿಗೆರೆಯ ಮೇಲೆ  ನಿಶ್ಚಿಂತೆಯಿಂದ ನಿಲ್ಲಬಾರದಿತ್ತೇ? ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ
ನಿಂತಲ್ಲಿ,ರೊಯ್ಯ್ಯ ಎಂದು ಹೋಗುವವರ ನೋಡಿ ಥೋ ಹೊಟ್ಟೆಉರಿಯುತ್ತದೆ
ಉಲ್ಟಾಬರುವ ಕೆಂಪುನಂಬರು,ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತೀಕ್ಷಣವೆಂಬುದ  ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ .

ಸಿಗ್ನಲ್ಲು ಇನ್ನೇನು ಬೀಳುವಂತಿದೆ,ಬದುಕೆಲ್ಲಾ ಹಳದಿಯಾಗಿದೆ
ಗಕ್ಕನೆ ನಿಲ್ಲುವುದೋ  ನುಗ್ಗಿ ಸಾಗುವುದೋ  ತಿಳಿಯದಾಗಿದೆ

-
ಚಿನ್ಮಯ ಭಟ್ಟ
೦೯/೧೨/೧೪

ಪಶೆ ಬೀಳು-ವ್ಯೂಹಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕು,ಮೋಸ ಹೋಗು
ಉರಿಯುಚ್ಚೆಯರ್ಜಂಟು-ತೀರಾ ಅರ್ಜಂಟು ಎನ್ನುವ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ..


ವಾಚನದ ಪ್ರಯೋಗ ಇಲ್ಲಿದೆ :




ಹುಂ....ಏನ್ ಅನ್ನಿಸ್ತು ?? ದಯಮಾಡಿ ಹೇಳಿ ಕಾಯ್ತಿದೀನಿ ::)...